Column: Volharden Fun? Fiasco!

Na 2 jaar van ‘schitterende’ afwezigheid bij de Nunspeetse fietsclub ‘De Volharding’, was de tijd daar om de (stoute) fietsschoenen uit de kast te halen en weer eens aansluiting te maken met de tweede fietsgroep (er zijn meerdere, voor elk wat wils) met de koosnaam…FUN!

Het hoe en waarom van deze sabbatical zal ik jullie besparen, houd het maar op ‘demotivatie door omstandigheden’. Fun? Fiasco! Aansluiting maken bleek een aanfluiting te worden… Een aantal jaren geleden was het nog rustig aan beginnen, een beetje teuten en een snelheid tussen de 25 en 30 km/u aanhouden om een aantal kilometers lang de beentjes warm en soepel te laten draaien. But that was then, this is now… De groep – opgesplitst in tweeën – had van meet af al behoorlijk de gang erin en na circa 5 kilometer kreeg ik spijt dat ik niet met de derde groep was meegegaan!

Ik zat niet goed en mijn benen voelden aan als pap; ‘niet veuruut te braanden!’ Een oplettende jonge fietsgod naast me riep me toe: ‘Opletten heur, we goan zo roeleren!’ Rouleren? Maar ik ben er net, dacht ik nog een beetje sneu…

Toch maar naar voren ‘geharkt’ en zo gebeurde het dat ik op kop kwam te zitten naast niemand minder dan Teunis de Terriër, een fietser pur sang! (heb ik weer). ‘Leuk jou hier eens te zien’, kon ik nog net verstaan, terwijl ik langzaam afz(w)akte… Iedereen ging me voorbij (me is hier correct, maar mij mag ook, volgens me vriendin..) en als hekkensluiter bood de heer G. aan om mij op sleeptouw te nemen, maar ik heb voor de eer bedankt met de vermelding dat ik zijn fietsplezier niet wilde ‘vergallen’ en weg was ie! Beste keerl…

Daarna alleen verder gegaan met onderweg het nodige rek-en-strekwerk. Overal pijn, behalve aan de karabijn! Onbegrijpelijk. Het moge wel duidelijk zijn dat 2 jaar ‘stilstaan’ niet bevorderlijk is voor de houding, souplesse, snelheid etc. Het voorjaar van 2015 nog meegedaan met de opbouw in maart en trainen op de Knobbel; voordat het wegseizoen begon heb ik hem nog 16 keer beklommen! Natuurlijk heb ik de afgelopen tijd wel eens een paar rondjes gefietst, maar ook niet meer dan dat en altijd op vetverbrandingsniveau… hielp ook geen zak! Ja, mijn kop verbrand, dat dan weer wel…

Maar goed, mooi rondje getrapt nog en genoten van het heerlijke weer. Na een kilometer of 30 ging het allemaal iets soepeler en heb uiteindelijk toch meer dan 2 uur op de fiets gezeten met een gemiddelde van iets meer dan 27 km/uur…

Aanstaande woensdag weer mee, maar dan met de derde groep om weer rustig op te bouwen, het ‘gevoel’ zien terug te krijgen en tevens een paar kilo’s zien kwijt te raken! Vetverbrandingsniveau, schei toch uit man! Volharden… Kump goed!

- Erik 

Ook een column schrijven? Mail redactie.nhh@persgroep.nl