Column ds. Gerrit Heuver: Kerk en Staat

Als u dit leest, zijn de verkiezingen achter de rug, dus hoeft niemand mij te verdenken van een verkapt stemadvies. In mijn jeugd zei onze dominee vanaf de preekstoel dat ‘men’ het zelf moest weten, maar hij stemde overtuigd CHU. Een kerk verderop stemden ze collectief ARP, nog een kerk verder allemaal KVP. Hoezo scheiding van kerk en staat?!

Een vriend van mij is gemeenteraadslid in het noorden des lands. Hij vertelde me dat hij een subsidievoorstel had ingediend om gemeenschapsruimtes te helpen met verduurzaming. Isolatie, zonnepanelen en dergelijke voor sportkantines, muziekhuis en clubgebouwen. Het voorstel werd goed ontvangen totdat hij zei dat dit natuurlijk ook moest gelden voor het verenigingsgebouw van de kerk. Toen waren de rapen bij sommige fracties goed gaar: “Strijdig met de scheiding tussen kerk en staat!” Ik denk: wat een onzin. Die scheiding waar ik sterk vóór ben, wil zeggen dat de staat zich niet moet bemoeien met wat de kerk vindt en leert, vice versa.

Bijvoorbeeld: de staat, voor wie vrouwen en mannen gelijk zijn, mag desondanks de kerk niet dwingen vrouwen toe te laten tot de ambten. En andersom: de kerk mag niet zeggen: wij erkennen het vonnis van rechter N.N. niet omdat ze een vrouw is.

Terzijde: voor mij betekent dit dat ik er tegen ben dat een commissaris van de koning of een burgemeester de raadsvergadering opent met gebed. Vandaag is hij/zij misschien een Christen, morgen een islamiet en volgend jaar een Hindoestaan. Dat verdraagt zich niet met de religieuze neutraliteit van de overheid.

Terug naar de voorgestelde subsidieregeling: daarbij gaat het over gebouwen, niet over geloof. En die gebouwen wil de gemeente verduurzamen, of daarin nu biljart wordt gespeeld of Psalmen worden gezongen. Toen mijn vriend de protesterende partijen voorhield dat ze aan het discrimineren waren (’gelijke gevallen gelijk behandelen’) moesten ze even opnieuw nadenken. Het partij-automatisme deed het plotseling niet meer. ‘Discrimineren? Wij? Oei!’

Wat een zegen, dat we zelf nog kunnen nadenken. Laat het je niet afpakken!