Column Arnold Bergmans: Camper, kleinkind en pensioen plezier

Terwijl de meeste mensen zich momenteel in het zweet werken om hun zonnebrand op peil te houden, kijken mijn vrouw en ik rustig toe vanaf ons comfortabele plekje thuis. De bouwvak mag dan in volle gang zijn, maar wij hebben nog vijf weken te gaan voordat onze vakantie begint. Geen haast, geen stress—eind september pakken we onze camper en gaan we er even lekker tussenuit. En eerlijk gezegd, het vooruitzicht maakt het wachten alleen maar leuker.

Het is onze eerste vakantie in de vrijheid van mijn pensioen, en dat voelt toch wel een beetje vreemd. Geen gedoe meer met verlofdagen aanvragen of afstemmen met collega’s. Nee, dit keer doen we het rustig aan, op ons eigen tempo. Terwijl de meeste vakantiegangers straks weer aan het werk moeten, genieten wij nog even verder. We gaan het liefst naar rustige plekjes, waar we kunnen genieten van de stilte, een goed boek, en elkaar.

Maar dat is niet alles wat ons opwarmt van binnen. Er is een nieuw kleinkind op komst, en dat maakt de komende maanden nog specialer. Onze oudste dochter draagt een nieuw leven met zich mee, en de gedachte dat we straks weer een kleintje mogen vasthouden, doet ons hart smelten. Het is een gelukzaligheid die niet in woorden te vatten is.

Dus terwijl de zomerzon op volle kracht schijnt, koesteren wij ons in de verwachting van wat komen gaat. De camper staat al klaar, het pensioen biedt nieuwe mogelijkheden, en er groeit een nieuw wonder in de buik van onze dochter. September kan wat ons betreft niet snel genoeg komen. Want wie zegt dat je alleen in de zomer van het leven kunt genieten? Het echte genieten begint voor ons pas later dit jaar, en dat doen we met volle teugen!