Verhaaltjes van Krelis de Keiler, met deze week: ‘De verloren wandelaar’

Krelis de Keiler neemt kinderen elke twee weken mee de Nunspeetse natuur in. Lees zijn korte avonturen en ontdek de leukste natuurweetjes elke twee weken in Nunspeet Huis aan Huis, op nunspeethuisaanhuis.nl en in de Nunspeet app. Eerdere delen van het vervolgverhaal zijn hier te lezen.

Op een warme juniavond hoort Krelis een mensenstem. Klein en bibberig. “Hallo? Is daar iemand?” Tussen de hoge dennen staat een jongen van een jaar of acht. Zijn rugzak hangt scheef, zijn wangen zijn rood. De weg kwijt. Krelis denkt na. Hij kan niet praten. Maar hij kan wel iets anders doen. Hij stapt het pad op. Het jongetje gilt eerst. Dan kijkt hij stomverbaasd naar het grote borstelige zwijn. Krelis draait zich om en loopt langzaam richting de bebouwde kom van Nunspeet. Hij kijkt om. Komt het jongetje mee? Ja. Met trillende benen, stap voor stap. Onderweg laat Krelis iets zien: mos groeit altijd het dikst aan de noordkant van een boom, want daar schijnt de zon het minst. Een simpele truc om je richting te weten. Bij de eerste lantaarnpaal blijft hij staan. Het jongetje fluistert: “Bedankt, zwijn.” Olaf knikt tevreden van bovenaf. “Een echte boswachter.”

Krelis ontdekt een geheim pad dat op geen enkele kaart staat. Lees het in het volgende verhaal op 7 juli.

Natuurweetje
Wist je dat? Gebruik mos om noord te vinden. Het groeit het dikst aan de noordkant van bomen. En een beek volgen werkt ook: water stroomt altijd naar lager gebied, waar mensen wonen.