Afbeelding
Shutterstock

De dans met de afstand

17 november 2023 om 16:33 Column

In de ochtendschemering ontwaakt de Veluwe, gehuld in een serene rust die contrasteert met de hectiek die elders ontluikt. Veel bewoners, geworteld in de natuurlijke pracht van dit uitgestrekte landschap, ondernemen dagelijks een odyssee naar de Randstad, waar de economische polsslag klopt.

De reis begint als een ritueel, een choreografie van auto’s die door de kronkelende wegen van de Veluwe dansen. File na file trotseren ze, gedreven door de noodzaak van arbeid en brood op de plank. Maar te midden van het monotone grommen van motoren rijst de prangende vraag: weegt het dagelijkse gevecht tegen de files op tegen het idyllische leven op de Veluwe?

De ergernis van urenlang stilstaan, een impasse tussen werk en thuis, knaagt aan de ziel. Fysiek uit zich dit in verkrampte spieren en vermoeide ogen die verlangen naar rust. Maar hier op de Veluwe, waar de wind door de dennenbomen fluistert en de geur van aarde de lucht vult, heelt de natuurlijke omhelzing de wonden van de dagelijkse strijd.

De Veluwenaren worden acrobaten op het koord van hun eigen bestaan, jonglerend met de spanning tussen de drukke stadsstraten en de stille bospaden. Soms struikelt een ziel, uitgeput door de dagelijkse marathon, maar vaker nog triomfeert de veerkracht. Want hier op de Veluwe, waar de natuurlijke symfonie de dag afsluit, wordt elke tegenslag een kans om sterker te worden.

Dus, temidden van de files en de hectiek, blijft de vraag hangen. Overwint de ergernis uiteindelijk fataal, zowel fysiek als mentaal? Of is het wonen op de Veluwe een ode aan de kracht van aanpassingsvermogen, een viering van de menselijke veerkracht in de dans met de afstand? De Veluwe fluistert haar antwoord in de wind, en de bewoners luisteren met een vastberaden hart, en kiezen uiteindelijk voor de Veluwe.

Arnold Bergmans.

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie