Poëzie bij station Hulshorst

In de gemeente Nunspeet staan of hangen veel muurgedichten. Ze zijn aangebracht door de Stichting Muurgedichten Nunspeet (opgericht 15 december 2006). Het zijn er inmiddels zo’n veertig. Maar er is één gedicht dat al veel ouder is. Dat is het gedicht ‘Hulshorst’ van Gerrit Achterberg aangebracht op 20 mei 1980 op het toen nog in gebruik zijnde station Hulshorst.

Dick Baas

Het idee was afkomstig van de Nunspeter Ben van Wendel de Joode (overleden 22 oktober 2021), toen docent Nederlands aan de Christelijke lerarenopleiding in Zwolle. De NS reageerde enthousiast en maakte de uitvoering mogelijk. De weduwe van Gerrit Achterberg (1905-1962) Cathrien Achterberg-van Baak onthulde het gedicht. De datum van onthulling was de 75e geboortedag van Achterberg.

Gerrit Achterberg wordt beschouwd als één van de belangrijkste dichters van de twintigste eeuw. Hij werd geboren in Langbroek en volgde de onderwijzersopleiding in Utrecht. Hij was onder meer onderwijzer in Opheusden. Gerrit Achterberg had vaak psychische problemen en schoot op 15 december 1937 in een vlaag van verstandsverbijstering zijn hospita, met wie hij een relatie had, neer en verwondde haar 16-jarige dochter. De hospita overleed en Achterberg werd jarenlang opgenomen in diverse inrichtingen. In 1944 ging hij weer zelfstandig wonen in Neede en trouwde in 1946 met Cathrien van Baak.

In middels had hij meerdere dichtbundels gepubliceerd. De eerste bundel ‘Afvaart’ dateert uit 1931. Het gedicht over het station Hulshorst staat in de bundel ‘Eiland der ziel’ uit 1939. De Verzamelde Gedichten omvatten totaal zo’n duizend bladzijden. In 1953 verhuisden Gerrit en Cathtrien naar Leusden. Daar overleed Gerrit Achterberg op 17 januari 1962 en zijn vrouw op 14 mei 1989.

Station Hulshorst

Het station Hulshorst was op 20 augustus 1863 geopend. De eigenaren van kasteel De Essenburgh en Huize Hulshorst hadden hier op aangedrongen. Zij hadden grond afgestaan voor de aanleg en hadden een eigen toegangshekje naar het perron. De familie Sandberg van de Essenburgh had zelfs een grindweg (de Essenburgweg) naar het station laten aanleggen. Het verhaal gaat dat de eigenaren van de grond hadden bedongen dat ‘ten eeuwigen dage’ de treinen vier keer per dag. twee keer in beide richtingen, in Hulshorst moesten stoppen.

Uiteindelijk werd het station midden in de bossen niet rendabel en toen het station Amersfoort-Schothorst in gebruik werd genomen moest Hulshorst sluiten. Dat gebeurde op 31  mei 1987. Het toenmalige Nunspeetse college maakt ‘s avonds de laatste rit mee.

Het station werd een woonhuis. In 2010 werd het gedicht door de Stichting Muurgedichten verplaatst naar een zuil in de tuin, waardoor het voor het publiek ook beter leesbaar werd.

Achterberg maakte in 1936 prachtig gedicht over station Hulshorst