Ed: ‘Het grootste cadeau dat je van iemand kunt krijgen’

Hulshorst - Deze week is het donorweek. Wij denken dan vooral aan een collectebus die langs de deur komt of aan het afstaan van organen ná het overlijden. Dat laatste wordt binnenkort weer een hot item in de politiek als de Eerste Kamer gaat beslissen of iedereen automatisch orgaandonor wordt. Omdat het tekort aan organen in ons land enorm is én blijft, zoekt ook de politiek naar oplossingen hiervoor.

Veel minder bekend is dat je ook tijdens je leven organen of weefsels kunt afstaan ten behoeve van mensen die daar dringend behoefte aan hebben. Dat je bloed, huid of stamcellen kunt doneren weet iedereen wel. Je kunt een stuk van je lever afstaan en ook een nier tijdens je leven aan iemand schenken behoort tot de mogelijkheden.

Dat laatste heeft Louis Ekas (58) uit Hulshorst vorig jaar gedaan. Op 23 maart 2016 kreeg nierpatiënt Ed Vlietman in het AMC de linkernier van Louis na een ingreep van maar liefst acht uren. Dat aan de transplantatie heel wat vooraf was gegaan moge duidelijk zijn.
Op het moment van de transplantatie was Ed ernstig ziek. Zijn nierfunctie was gedaald naar 7 procent en verslechterde nog verder, ondanks dat hij drie keer per week dialyseerde.
Toen Louis besloten had dat hij Ed een van zijn gezonde nieren wilde schenken kwamen beide mannen in een medisch circus terecht. Hun bloedgroepen kwamen overeen, maar dat is slechts het begin. Als potentiële donor ga je volledig door de medische molen. Alleen als de donor voor 100 procent gezond wordt verklaard durven de artsen de ingreep aan. Qua antistoffen moet er een verantwoorde match zijn. Ook een psychologisch traject kan deel uitmaken van de selectieprocedure. Het schenken van de nier moet volledig vrijwillig en onbaatzuchtig gebeuren en daar wil men zo veel mogelijk zekerheid over.
Gelukkig voor Ed werd na vele maanden geduld het groene licht voor de transplantatie gegeven.
Het uitnemen van de nier bij Louis nam zo’n vijf uren in beslag. Dit gebeurt via een ‘handassisted’ kijkoperatie. Omdat de tijd tussen uitname van de nier en het transplanteren bij Ed zo kort mogelijk wordt gehouden is de kans op succes optimaal. En dat laatste gebeurde ook; ontvanger Ed voelde zich direct beter en tot op de dag van vandaag heeft zich dat onverminderd doorgezet. De ingrijpende nierdialyse behoort vanaf de operatiedatum gelukkig tot het verleden. Wel zal hij levenslang medicijnen moeten slikken die afstoting en/of ontsteking moeten voorkomen.
“Maar als dat alles is” zegt Ed, “ik heb een nieuw leven gekregen, dit is het grootste cadeau dat je van iemand kunt krijgen”.
Ook Louis moest herstellen, voor de nierdonor staat daar een termijn van drie tot zes maanden voor.
Dat het veel sneller kan bewees Louis; enkele weken na de zware ingreep stond hij alweer op de steiger om het buitenschilderwerk van zijn woning onder handen te nemen.
Op dit moment merkt hij niet dat hij nog maar één nier heeft. Hij slikt geen medicijnen en hoeft zich ook niet aan een dieet te houden. De rechternier is zelfs iets harder gaan werken om het gemis van de linkernier te compenseren.
“Toen de artsen mij verzekerden dat je met één nier ook honderd kan worden was bij mij de laatste twijfel weggenomen” zegt Louis die dit avontuur als een van de mooiste in zijn leven beschouwt.
Uiteraard blijft hij de rest van zijn leven onder regelmatige controle.
Louis en Ed wisselen regelmatig hun medische uitslagen met elkaar uit en op de “nierverjaardag” wordt er samen gegeten.

Op dit moment wachten ruim 2000 mensen in ons land op een nieuwe nier. Daarvan staan er zo’n 650 op de lijst voor een transplantatie. Eenmaal op de wachtlijst (als je dialyseert) begint het lange wachten, enkele jaren geduld valt meestal heel zwaar en helaas overlijden er elke week enkele mensen die op de wachtlijst staan.
Om één nierpatiënt zijn vrijheid terug te geven door een nier bij leven te schenken is een ingrijpende stap en gaat wel wat verder dan een paar euro in een collectebus doen. Maar het resultaat kan levensreddend zijn!