Nunspeet steekt een kaarsje aan tijdens Wereldlichtjesdag

Zondag 11 december was het Wereldlichtjesdag. Wereldwijd komen mensen samen om 19.00 uur om een kaarsje aan te steken en overleden kinderen te herdenken. Ook op het Marktplein in Nunspeet werd dit weer georganiseerd, dit jaar voor de zesde keer.

Het is een koude avond, maar wel droog. “Een paar jaar geleden was deze bijeenkomst in de sneeuw. Toen was het pas koud”, roept iemand die deze dag vaker heeft meegemaakt. “Ik ben ooit in Harderwijk naar Wereldlichtjesdag gegaan toen het nog niet in Nunspeet was”, vertelt Alletta Noorderijk, één van de initiatiefnemers. “Ik vond het zo indrukwekkend dat ik me afvroeg, waarom hebben wij dat eigenlijk niet?” Daarom heeft ze samen met Esther Kroneman dit opgepakt om het ook in Nunspeet te realiseren. Alletta en Esther hebben elkaar ontmoet als lotgenoten, beiden kennen ze het verlies van een kindje.

“Vandaag worden er 33 namen voorgelezen”, zegt Esther. “Maar tijdens de inloop kunnen mensen nog een naam doorgeven. Het kunnen er dus meer worden.” Verder zijn niet alleen ouders welkom, ook vrienden en familieleden van nabestaanden zijn welkom. Ook voorbijgangers mogen komen aanhaken. “Ik ben hier gekomen uit belangstelling”, vertelt iemand. “Vroeger ben ik mijn broertje verloren. Dit heeft mijn moeder nooit helemaal kunnen verwerken. Daarom voel ik mee met de mensen die hier aanwezig zijn.” Wereldlichtjesdag bestaat sinds 1997. Dit wordt ieder jaar op de tweede zondag van december gehouden. Juist in deze maand is het belangrijk dat er aandacht aan wordt besteed, vindt Alletta. “December is voor veel mensen alleen maar leuk met alle feestdagen, maar voor anderen is het door gemis ook een lastige maand.” Tijdens de inloop komen telkens meer mensen en wordt er veel gepraat. Maar om klokslag 19.00 uur is iedereen direct stil. De lichtjes worden aangestoken en Reinolda de Bruin leidt de avond in met een paar woorden. “We steken een kaarsje aan, een kaarsje van verdriet.” Hierna worden de namen van de kinderen een voor een met aandacht genoemd. “Er zijn mensen waarvan het 40 jaar geleden is dat hun kindje overleed, maar ook mensen die afgelopen jaar een kindje hebben verloren. Het maakt ook niet uit of het 18 jaar of 4 jaar was, of dat het nooit leven heeft gehad. Ieder gemis telt”, zegt Alletta.

Na een moment van stilte wordt het lied ‘Precious child’ gezongen. Wereldwijd klinkt dit lied. Er volgt nog een gedicht en een tweede lied waarna de bijeenkomst alweer voorbij is. Er staat koffie, thee en chocolademelk en er is tijd om na te praten. Mensen zijn erg te spreken over de bijeenkomst, ook al was het maar kort. De eenvoud, saamhorigheid en ruimte voor emotie worden erg gewaardeerd. “Het is goed dat er een plek wordt gecreëerd om verdriet met elkaar te delen. Verdriet hou je meestal voor jezelf. Hier hoeft dat niet”, vertelt een van de bezoekers.

“De avond is maar kort, maar het is zoveel waard”, zegt Esther. “Je ervaart een bepaalde saamhorigheid.” Alletta: “Ik hoop dat vanavond een stukje warmte meegeeft aan de mensen die zijn gekomen.”

Rebekka Rodenburg