Nunspeet pakt fietspad langs Stakenbergweg nu aan

Er wordt al jarenlang geklaagd over het fietspad langs de Stakenbergweg in de gemeente Nunspeet. Het pad is te smal hetgeen voornamelijk goed zichtbaar wordt op de grens met de gemeente Ermelo waar ineens sprake is van een veel breder fietspad. Daarnaast is het fietspad verouderd en vraagt het steeds meer onderhoud, met name het opvullen van gaten en het verwijderen van boomwortels is een terugkeren probleem.

Wijnand Kooijmans

Maar de oplossing is in zicht. Het advies de huidige asfaltverharding te verwijderen en een half verhard fietspad aan te leggen met een breedte van twee meter wordt door het college van burgemeester en wethouders als voorkeurslocatie voorgelegd aan de raadscommissie ruimte en wonen.

Het pad is zeer gewild bij recreatieve fietsers. Regelmatig krijgt de gemeente van hen klachten over de verharding en komen er fietsers ten val door de kuilen en richels langs het asfalt. De huidige verharding past, zo geeft het college aan, ook niet goed in de natuurlijke omgeving.

Het fietspad heeft een lengte van ongeveer 4.250 meter. De nu gekozen optie is passend binnen het recreatiezoneringsplan dat voortvloeit uit de Natura 2000 bescherming. De Stakenbergweg waarlangs het fietspad loopt is een erftoegangsweg met een maximum snelheid van zestig kilometer per uur en een verlaagde snelheid van dertig kilometer per uur ter hoogte van de speelweide.

Tijdens drukke perioden is het zowel voor gemotoriseerd als langzaam verkeer relatief druk. Fietsers zijn bij mening van verkeersstromen extra kwetsbaar en dat verhoogt het risico op ongevallen met mogelijk letsel, vooral voor kwetsbare doelgroepen als jongeren en ouderen. Veel fietsers geven de voorkeur aan het smalle fietspad maar sportieve fietsers, zoals wielrenners en mountainbikers maken vaak gebruik van de rijbaan. 

Gesteld wordt dat ervan uit bos- en natuurbelangen wel iets valt te zeggen voor het geheel of gedeeltelijk opheffen van het vrij liggende fietspad. Asfalt past niet bij de natuurlijke uitstraling van het landschap en de vrijkomende strook zou ten goede komen aan het leefgebied van kwetsbare soorten. Vanuit een oogpunt van verkeersveiligheid wordt dit echter niet gezien als een goede oplossing.

De aanpak kan wel betekenen dat elders in de gemeente paden moeten worden teruggegeven aan de natuur. De kosten van de werkzaamheden worden geraamd op 180.000 euro.