<p>(foto: Jeroen Sacherri)</p>

(foto: Jeroen Sacherri)

(Foto: )

Leden van PvdA/GroenLinks maken zich op voor de nacht van de Arbeid

Geen 1 mei viering ter gelegenheid van de Dag van de Arbeid, maar een Nacht van de Arbeid uit solidariteit met de Helden van de Nacht’ bijvoorbeeld van Het Kodal’ in Nunspeet.

De Dag van de Arbeid is 130 jaar gelden ingesteld door de internationale arbeidersorganisatie om een 8-urige werkdag af te dwingen. PvdA/GroenLinks vraagt nu met de Nacht van de Arbeid aandacht voor de zware werkomstandigheden van nachtwerkers. Leden van PvdA/GroenLinks bezochten daarom nachtwerkers in ‘Het Kodal’, Hospice ‘De Regenboog’, en een taxichauffeur in Nunspeet om een roos en een attentie te brengen uit solidariteit met hen. Vooral in deze tijd, waarin niets meer vanzelfsprekend is, lijkt het goed om wat uitgebreider stil te staan bij het verhaal van Merlijn en Birthe, werkzaam voor het Woonzorgnet locatie Het Kodal aan de Gerard Vethlaan te Nunspeet. Vanaf het gemeentehuis, onze uitvalsbasis, reden wij in de schemering door de bosrijke omgeving van de Plesmanlaan naar de locatie waar mensen met psychiatrische- en/of verslavingsproblemen tijdelijk wonen. We kwamen net op het moment dat Merlijn de dagdienst van Birthe overnam. Normaal werkt zij tot 10.00 uur s’avonds, maar omdat ze ook graag met ons over het werk wilde praten, bleef ze langer. Na de kennismaking en het overhandigen van de bekende roos van de arbeid en een doosje chocolaatjes, ontstond er een levendig en boeiend gesprek over het werk, waarin Birthe en Merlijn elkaar enthousiast aanvulden. Grappig is dat zij, ondanks hun verschillende achtergronden, in hun verhalen verrassende overeenkomsten hebben als het gaat om hun motivatie en het doel van hun werk. Merlijn werkte voorheen in de horeca en heeft na omscholing en het voltooien van zijn stage, sinds januari een vaste baan. Birthe ging zo’n 12 jaar geleden direct na haar studie SPW in Het Kodal werken. Uitgaande van de quote van Birthe ”Waar je goed in bent, dat moet je doen”, vervolgt ze: “ Vanuit mijn gevoel wil ik er voor de bewoners zijn. Dat doe ik door te luisteren en waar nodig te ondersteunen, zonder dat ik de regie overneem. Zo kunnen ze zichzelf worden en zijn om zelf weer verder te gaan”. Merlijn vult dat aan met een mooie beeldspraak: ‘Je kunt mensen elke dag te eten geven, maar voor onze bewoners is het beter om te leren vissen, zodat ze zichzelf kunnen voeden...”

Nu de essentie van hun werk duidelijk is, beëindigen wij het leerzame gesprek. Wij danken Birthe en Merlijn én duizenden anderen die overdag en s’nachts voor ons klaar staan; wij zijn solidair met hen.

(door Hans Tijmes)

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden