Foto:

Column: Boze tongen

In de weken na Prinsjesdag vinden in de Tweede kamer de zogenaamde algemene beschouwingen plaats. De bedoeling is het voorgenomen beleid van de regering kritisch te doordenken. Een goed gebruik. 'IJzer scherpt men met ijzer', zegt de Bijbel. Dit keer ging het echter niet alleen over de inhoud, maar werd er ook op de persoon gespeeld en klonken er harde woorden.Geert Wilders noemde bijvoorbeeld Tunahan Kuzu 'het vergif van deze samenleving' en vond vervolgens dat 'de leden van Denk moesten oprotten uit Nederland'.

De Kamer is een afspiegeling van onze samenleving. Als ik het goed zie, gaan mensen in ons land steeds minder respectvol met elkaar om en wordt het taalgebruik steeds grover. Een ernstige zaak, want woorden hebben veel impact. Onze tong is als een vonk die een heel bos in brand kan zetten, lees ik in de Bijbel. Boze tongen kunnen veel stuk maken. Woorden blijven in je hoofd rondzingen. Woorden kunnen knagen aan je gevoel van eigenwaarde, kunnen je boos of verdrietig maken of je een machteloos gevoel bezorgen.

Woorden kunnen ook helen

Aan de andere kant kunnen woorden ook veel goeds doen. 'Een vriendelijke uitspraak is een korf vol honing, zoet voor de ziel en gezond voor het lichaam', zegt het Spreukenboek (16:24). Woorden kunnen helend zijn, een mens opbeuren, zich geliefd doen voelen. Het is makkelijk om naar een ander te wijzen. Maar wanneer ik met mijn vinger naar bijvoorbeeld Geert Wilders wijs, wijzen er meer vingers naar mezelf. Als het om onze tong gaat struikelen we allemaal, lees ik in de brief van Jakobus (3:2).

In plaats van mijn handen te gebruiken om het kwaad bij een ander aan te wijzen, kan ik die daarom beter vouwen en met de schrijver van Psalm 141 bidden: 'Doe mij, HEER, te rechtertijd zwijgen, laat mij niet spreken zonder grond, bewaak de deuren van mijn mond, laat niet mijn hart tot kwaad zich neigen'.

Meer berichten




Shopbox