Foto: Joop de Haan
Column

Sorry!

Nog steeds hebben veel mensen een vooroordeel over vechtsporten, een cultuur die geassocieerd wordt met agressie. Dit beeld wordt deels gevoed door onwetendheid en ik was daar geen uitzondering op. Bij deze wil ik mijn excuses aanbieden aan alle vechtsporters, want al mijn vooroordelen zijn na slechts één enkele proefles verdwenen.

Ik had de debatwinnares van het Sportcafé Zwolle en tevens eigenares van Kickboks school Tabonon een belofte gedaan, voor het eind van het jaar zou ik een proefles volgen. Na een lange periode van uitstel heb ik op voor de kerstvakantie toch de stoute schoenen aangetrokken en meegedaan met een padstraining. Het extra duwtje in de rug dat ik nodig had kwam van mijn buurman. Hij traint en geeft al zestien jaar les bij Tabonon en nam mij mee op sleeptouw.

De eerste blik op de Kickboksschool bevestigde de clichés: volledig beslagen ramen en zweetgeur bij binnenkomst. Ik hoorde het knallen op stootkussens van een groep fanatiekelingen, het betrof een MMA groep (Mixed Martial Arts). Kort schoot door mijn gedachten om te vluchten, maar toen werd ik gelukkig heel vriendelijk door de gastvrouw begroet. Ze gaf mij een leensetje met bokshandschoenen en scheenbeschermers. Het ijs was gebroken en ik liep een stuk vertrouwder naar de kleedkamer. De andere vechtsporters stelde zich verwelkomend aan mij voor. Oók hier werd mijn vooroordeel weer weggenomen, want dit ken ik helemaal niet vanuit de voetbalwereld. Ik ontving de laatste instructies van mijn buurman en de spanning was vervangen door plezier. Mijn voornaamste reden om deze sport te beoefenen was dat ik weer eens helemaal stuk wilde gaan. Na het hardlopen, kitesurfen en de fitness ben ik niet echt moe, want dit zijn geen intensieve intervalsessies. Vol goede moed hoopte ik vurig dat ik na deze padstraining wel stuk zou gaan.

Na een half uur gutste het zweet van mijn lichaam en waren mijn armen en benen enorm verzuurd. Mijn overtuiging dat ik goed getraind ben was verdwenen, want ik kon na de les door het trillen mijn kopje koffie nauwelijks nog vasthouden. Het meest opvallende was wel de glimlach op mijn gezicht. Euforie en trots hadden de overhand. Alle zenuwen en vooroordelen waren als sneeuw voor de zon verdwenen. Wat een geweldige, veilige en gastvrije sfeer en omgeving.

Ik ben er van overtuigd dat er op alle andere vechtsportscholen die onze stad rijk is dezelfde sfeer hangt. Misschien is dit wel de reden dat de Zwolse vechtsporters het landelijk gezien erg goed doen binnen diverse disciplines. Ervaar hetzelfde als wat ik ervaren heb en ga het gevecht met jezelf aan. Ik daag jou als lezer uit om een keer een proefles te volgen bij een vechtsportschool in de buurt. Ik word in ieder geval lid en sluit af met de groet en een teken van respect na elke les en gevecht; Osu!

Roger Knoops (manager SportService Zwolle)

Joop de Haan
Meer berichten