Casper Roemers laat na ruim 1800 km in 80 dagen zijn voeten professioneel verzorgen door Kirsten van Hattem.(Foto: Van Hattem)
Casper Roemers laat na ruim 1800 km in 80 dagen zijn voeten professioneel verzorgen door Kirsten van Hattem.(Foto: Van Hattem) (Foto: )

Roemers onderbreekt pelgrimtocht

Kirsten van Hattem

Pech achtervolgde Nunspeter

Hoe gaat het met Casper Roemers (55) die in april vanuit Nunspeet vertrok voor een voettocht naar Santiago de Compostella. Een vraag die veel Nunspeters zich de afgelopen dagen stelden. Medisch pedicure Kirsten van Hattem kreeg Casper op haar stoel en stelde Roemers de vragen.

NUNSPEET - Casper: ''Ik ben in Bordeaux gestrand nadat de geldautomaat mijn bankpas had 'ingeslikt', mijn telefoon kapot ging en ik daardoor twee nachten op straat heb moeten doorbrengen.''

Op www.roegans.nl stond dat je korte tijd vermist was.

''Nadat ik twee dagen op straat had geleefd ben ik bij een daklozenopvang terecht gekomen, waar ik uiteindelijk contact heb kunnen leggen met thuis. Toen hebben we met elkaar besloten dat ik mijn voettocht naar Santiago de Compostella zou staken. Het werd de week daarop meer dan 40 graden en ik moest nog zeker 30 dagen lopen om de laatste 900 km af te leggen. Ik kan niet goed tegen de warmte en het zwaarste stuk moest ik nog afleggen door de bergen.''

Van pelgrim naar dakloze dus.

''Ja, het waren spannende dagen en ik heb toen ik eenmaal thuis was ook nog wel nachtmerries gehad over wat me overkomen is. De Roemeense studenten die contact hebben gelegd met de politie om me te helpen waren heel jong, maar wel erg vastberaden. Van hen en de medewerkers van het gerechtsgebouw heb ik koffie en broodjes gehad toen ik op straat verbleef.''

Heb je nog meer hulp gehad onderweg?

Heel vee. Als pelgrim word je toch anders behandeld. Het is me een keer gebeurd dat mijn rekening bij een restaurant al betaald was toen ik wilde afrekenen. Ook heb ik gratis overnachtingen gehad op verschillende adressen. Vanuit Nunspeet is er ook hulp geweest om nieuwe wielen bij me te krijgen toen mijn karretje spaak was gelopen. Ik heb zelfs hulp gehad om mijn bord met escargots leeg te eten. Met mijn motorisch handicap kreeg ik die dingen er niet uit en toen wilde iemand anders ze graag voor me opeten. Dat vond ik helemaal niet erg. Ik vond het net snottebellen.

Wat was het leukste wat je hebt meegemaakt?

''Bij een hartverwarmende echtpaar in Chablis waar ik logeerde. Deze mensen waren z;o ontzettend aardig voor me. Ik was al een keer eerder verdwaald en om te zorgen dat ik op de route terug zou komen heeft die mevrouw me met karretje en al ingeladen in de Deux Chevaux Acadiane (red. besteleend) en weggebracht. Het paste allemaal ook nog. En ook dat alle mensen in het vliegtuig onderweg naar huis voor me klapten toen ze hoorden wat ik had gedaan. Twee Amerikanen naast me snapten er niets van, maar toen ik het vertaalde begonnen ze ook te applaudisseren.''

Ik zie dat je een blaar hebt, hoe gaat het met je voeten?

''Ja, die blaar die zit er al een tijdje, maar ik heb er verder geen last van. Ik ben onderweg een keer bij een Belgische ondernemer terecht gekomen en die sprak, in tegenstelling tot mij, erg goed Frans. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik bij een podoloog terecht ben gekomen en die heeft mij toen behandeld. En nu kom ik de cadeaubon verzilveren die ik van jou heb gekregen. Ik ben heel erg blij met alle sponsoring en steun die ik heb gekregen. Bijna iedereen kent wel iemand die is overleden aan kanker en heeft dus raakvlak met het goede doel. Dat heb ik onderweg ook gemerkt.''

Meer berichten