Monkelen

Gerrie uut Amsterdam was helemaole van eur peseel. Ze brach een dag of wat deur bie tante Berendje en ome Drikus umdat bie eur thuus in Mokum corona heersen en zee dat graag buten de deure wol hollen. 

Gerrie is vernuump nao eur opoe Garregien van de Lege Bult, mar met zon name ku-j in de Randstad niet veur de draod komen en Gerrie kan d’r goed mee deur. Van eur ofkomst hier van de Noord Veluwe hef ze niet veule mee ekregen. Komp eur niet an met ’t verschil tussen een kalf en een  vaars, laot staon dat ze zich iets veur kan stellen bie een bolle. Ja, eur nève Freek hef bolle wangen, mar ze hef ok wel deur dat ze daor niet op anstuurt as ’t woord völt bie eur oom en tante.

Op ene van de zunnige meert dagen vreug buurvrouw Heintje van tante Berendje eur op de koffie. ’t Was bar gezellig en helemaole toen Hendrik van een huus of wat vàdder an kwam schuven. Die hef de nebbe niet op de verkeerde plekke zitten en beheers de streektaal as gien ander. Hee slikken de woorde half in en dat maken ’t veur Gerrie d’r niet bèter op.

’t Gunk aover een Belg, menen zee te heuren, die wat slap op de achterhand was, steeds minder behang in de bene kreeg met een korte kop en nog altied stark in de botten. Een Belg die goed an ’t voer zat. Mar ’t woord patat worden d’r niet bie enuump. ’t Zol d’r wel ene uut ’t Franse gedeelte van België wèèn. ’t Tollen eur deur ’t heuf. As Hendrik eur kante uut keek dan knikken ze mar wat in de haope dat ’t de goeje kante op was

Daor mos ome Drikus eur toch uutleg aover geven. Ze wis ok wel dat ’t op ’t platteland anders toe geet dan in de grote stad, mar dat ze een Belg d’r zo deur haalt hier in de buurte, dat wol d’r toch niet bie eur in. Een Belg met een kort heuf die gien patat in de voerbak krig…..En zó aover mensen praoten die een steugien geleejen nog één volk met ons waren…Bedoelt ze dat in Amsterdam met volk uut ’t oosten dat een ende achter lup….Gauw an eur ome vertellen.

Drikus heuren ’t an. Nao een paar woorde krullen um al een lach umme de lippen en ‘t duren niet zo heel lange of hee schateren ’t uut. Gerrie worden d’r stil van. Dat had zee van eur ome nooit kunnen denken. Nee, en d’r umme lachen, dat was toch wel helemaole bie de wilde zeespinnen of.

Drikus zag eur bedremmelde snuutien. ,,Die Hendrik had zeker ‘t gebit in de komme laoten liggen. Hee had ‘t niet aover een Belg mar aover zien Bels. En dat is een Belgisch trekpeerd…..,” ‘t Duren niet zo lange of Gerrie begun te lachen en a-j ‘t mien vraog schatert ze ’t hele stuk van Oldebroek töt an Amsterdam.

Groetenisse van Gait.