‘In zwembroek stemmen geeft geen pas’


<p>Carla Egbring omarmt de democratie.</p>

Carla Egbring omarmt de democratie.

( Foto: Dick van der Veen)

‘In zwembroek stemmen geeft geen pas’

  Nieuwsflits

Carla Egbring-van der Werf is een democraat in hart en nieren. Al ruim 40 jaar bezet ze een stembureau bij de verkiezingen voor lokale, provinciale en landelijke overheid. Ze kreeg het met de paplepel ingegoten. Haar moeder Anna Maria (Ans) van der Werf-Terpstra stond aan de basis van de fusie tussen KVP, CHU en ARP.

NUNSPEET – “Op zo’n dag in een stembureau proef je de democratie tot in je vezels. Iedereen is gelijk; we doen het met elkaar.” Ze vindt het een vanzelfsprekendheid dat je op een invitatie om een post te bemannen volmondig 'ja' moet zeggen. Om er haastig eraan toe te voegen: wanneer de omstandigheden het toelaten. “Mijn kinderen houden me voor dat je op mijn leeftijd extra voorzichtig moet zijn met deze corona. Wanneer ik vóór 17 maart gevaccineerd ben kunnen ze in ieder geval op me rekenen.”

Het is niet zo vreemd dat het gesprek begint met het verhaal over haar moeder. “Zij werd in 1963 door Carl Romme gevraagd om als eerste getrouwde vrouw op de kandidatenlijst van de KVP voor de Tweede Kamer zitting te nemen. Later in de jaren zestig werd ze Kamerlid en volgde Marga Klompé op die als minister werd benoemd. Aansluitend volgde het lidmaatschap van de Eerste Kamer, dat ze van 1977 tot 1987 diende. In die tijd vroeg Piet Steenkamp haar om zitting te nemen in de selecte groep die de vorming van het CDA voorbereidde.”

Zakenvrouw

Ans van der Werf had volksgezondheid, welzijn en Europese zaken in haar portefeuille. Ze was jarenlang kringvoorzitter voor KVP en CDA in Gelderland. Daarnaast stond ze bekend een uitstekende zakenvrouw, die al op jonge leeftijd eigenaresse/directeur werd van Het RoodeKoper in Leuvenum. Carla erfde ook deze passie en zette die samen met haar man om in het dirigeren van Het Roode Wold in Nunspeet. Het zit in de familie, want de dochters zijn ook leidinggevend betrokken bij gerenommeerde hotel-restaurants en aanverwante horeca.

Hoe begon het met het stembureau?

“Ik werd gevraagd door zakenman Schrijver in Nunspeet om zijn plek in te nemen. Mijn man gaf me het beslissende zetje. Aanvankelijk zat ik in de christelijke basisschool De Morgenster en daarna op diverse andere bureaus. De laatste vier jaar maak ik deel uit van een team in Vierhouten. Daar heb ik ook het voorzitterschap vervuld. Aanvankelijk waren het wethouders en raadsleden die de kar trokken. Toen was je van negen tot zes uur ’s avonds aanwezig met als toegift het tellen van de stemmen. Nu is het van acht tot negen uur ’s avonds. Daar staat tegenover dat we er geen cent voor kregen. Mijn man kwam koffie brengen met wat lekkers. Dat ligt nu wel even anders. We ontvangen een zeer redelijke vergoeding. Bovendien worden we verwend met broodjes en een maaltijd.”

Je maakt heel wat mee neem ik aan

“Dat is waar. Wat ik me levendig herinner is dat op enig moment mannen en vrouwen in zwembroek kwamen stemmen. Nou zeg ik je. Die hadden toch snel even een broek of rok aan kunnen trekken. Ik vind het grappig om te horen hoeveel verschillende namen je hoort. Toen mensen zich moesten identificeren kreeg je in het begin kwade gezichten. “Je kent me toch”, werd dan vaak gezegd. Daarin moet je natuurlijk streng zijn. Wat ik wel jammer vind is dat je mensen niet meer mag helpen als ze niet mobiel zijn. Ze hebben me dus weer gevraagd op 78-jarige leeftijd. In sommige gemeenten mag je dan niet meer meedoen. Dat vind ik vreemd. Net zoals het verschil in beloning dat gemeenten erop nahouden.”

Hoge opkomst

Nunspeet kent traditioneel een hoge opkomst“

Nou en of. De mensen hier kennen hun plicht en hechten aan het belang ervan. Sinds enige tijd moet je voor iedere stemming een proeve van bekwaamheid afleggen. Ik kan me goed redden met de computer, maar die meerkeuzevragen zijn niet mijn ding. Ik heb al eens laten weten dat ze me hiermee in verwarring brengen. Maar kennelijk haal ik toch iedere keer meer dan voldoende punten. Ik heb natuurlijk een prima achterland, ken de voorgeschiedenis. Dat mis ik vaak in verhalen van journalisten.”

Tenslotte komt nog even weer moeder Antje in het gesprek voorbij. "We waren erbij op Prinsjesdag. Bij het huwelijk van koningin Beatrix mocht mijn jongste zus mijn moeder vergezellen omdat mijn vader enkele jaren ervoor was overleden "

Dick van der Veen

Carla ruim
40 jaar op stembureau
in Nunspeet

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden