Column Amnesty Nunspeet: Vrijheid vraagt onderhoud

20 januari 2026 om 14:30 Column

Ter ere van het 50-jarig bestaan van Amnesty Nunspeet verschijnt maandelijks een column over mensenrechten. Deze maand door burgemeester Céline Blom.

Dit jaar viert Amnesty Groep Nunspeet het 50-jarig jubileum. Een moment om stil te staan, maar vooral ook om vooruit te kijken. Want wie denkt dat mensenrechten vanzelfsprekend zijn, vergist zich. Vrijheid vraagt onderhoud.

Amnesty International ontstond uit verontwaardiging. Eén mens die niet kon accepteren dat onrecht werd genegeerd. Inmiddels is het een wereldwijde beweging, gedragen door miljoenen mensen die weigeren weg te kijken. Mensen die brieven schrijven voor gevangenen die ze nooit hebben ontmoet. Mensen die hun stem gebruiken voor wie die stem is afgenomen. Dat verdient respect — en dankbaarheid.

Ook in onze gemeente leven die waarden. Vrijheid, gelijkwaardigheid en menselijke waardigheid zijn geen abstracte begrippen. Ze raken aan wie wij zijn als samenleving. Aan hoe we omgaan met verschil, met kwetsbaarheid en met macht. Mensenrechten beginnen niet ver weg, maar dichtbij: in de klas, op straat, aan de balie van het gemeentehuis.

Als burgemeester zie ik dagelijks hoe belangrijk het is dat iedereen zich gehoord en beschermd voelt. Dat de rechtsstaat betrouwbaar is. Dat niemand buitenspel wordt gezet vanwege afkomst, overtuiging of wie hij of zij liefheeft. Amnesty herinnert ons eraan dat dit geen luxe is, maar een verantwoordelijkheid.

Het jubileumjaar van Amnesty Groep Nunspeet is daarom geen feest met een punt erachter, maar een komma. Want het werk is niet af. Wereldwijd staan mensenrechten onder druk. Oorlogen, onderdrukking, polarisatie en desinformatie maken het moeilijker om elkaar te blijven zien als mens. Juist dan is het van belang dat organisaties als Amnesty blijven schuren, vragen stellen en ons confronteren, ook als dat ongemakkelijk is.

Maar Amnesty is meer dan een organisatie. Het is een uitnodiging. Aan ons allemaal. Om niet cynisch te worden. Om niet te denken dat onze bijdrage te klein is. Want verandering begint vaak met één stem, één handtekening, één gesprek.

In dit jubileumjaar spreek ik mijn waardering uit voor iedereen die zich inzet voor Amnesty International, hier en wereldwijd. Jullie laten zien dat betrokkenheid geen grens kent en dat solidariteit sterker is dan angst.

Laten we dat meenemen. Niet alleen dit jaar, maar elke dag. Want mensenrechten zijn nooit ‘af’. Ze leven bij de gratie van mensen die ze blijven verdedigen.

En precies daarom blijft Amnesty International zo hard nodig.