Verdienstelijke ouverture Nunspeet

Na wisselende resultaten in de oefencampagne brak Nunspeet de competitie open met een verdiende 3-1 overwinning op Waterwijk. Eentje die staat, want de tegenstander uit Almere nestelt zich de afgelopen jaren constant hoog in het linker rijtje.

Onder Gert Jan Karsten is toegewerkt naar het hoog druk zetten, waarvoor grote inzet van de selectie wordt gevraagd. Een proces van gewenning. Een tegenstander met snelle spitsen, zoals Waterwijk, slaat onmiddellijk toe als er achterin teveel ruimte wordt gelaten. Dat blijkt op het moment dat de Nunspeetse storm even gaat liggen, er niet goed wordt ingegrepen bij een ingooi en de Poolse spits Fainteau Wortjoredjo Jardi Niebeek geen kans laat.

Het duurt daarna te lang voordat de thuisclub munt slaat uit het grote veldoverwicht, waarbij de kansen zich aaneen rijgen. Het is gerechtiggeid als Marijn Haze diep in de eerste helft zijn bewaker het nakijken geeft en beheerst scoort. Het wordt allemaal nog mooier voor rust wanneer Patrick Visser een strafschop benut. In de tweede helft verzuimt Nunspeet om de wedstrijd vroegtijdig te beslissen door opgelegde kansen binnen de vijf meter te laten liggen. Het ontbreekt aan precisie om goed opgezette aanvallen een vervolg te geven. Dat kan zich wreken. Tegen het eind, als het bij de thuisclub een beetje op is, krijgt Waterwijk nog enkele mogelijkheden, maar in de slotseconde bekroont Sven Steinhouwer zijn invalbeurt met een derde Nunspeetse treffer.

Aanvoerder Karimi Mulder geeft toe dat de groep eraan moest wennen om niet één, maar een handvol tandjes bij te zetten. “Na iedere training ga je moe de kleedkamer in. Het systeem vergt grote oplettendheid en je hebt gezien wat het resultaat is als dat er een keer bij inschiet. Je ziet dat een tegenstander zich geen raad weet als we die op de eigen helft terug drukken. Het punt is dan wel dat je niet alleen kansen creëert, maar ze ook afrondt. In het laatste kwartier waren we allemaal een beetje kapot. Met de inbreng van drie verse krachten konden we de aanval van Waterwijk pareren.”

Of dat een seizoen lang is vol te houden?

“Het vereist een puike conditie. Karstenj coacht actief, stuurt bij als we uit de organisatie dreigen te lopen. Ja, dat kan misschien wat overdadig aanvoelen, maar het is nodig om ons de gevraagde speelwijze goed eigen te maken.

Waterwijk is bepaald niet de minste tegenstander. Deze drie punten kunnen aan het eind van de rit best veel waarde hebben, want er zullen niet veel tegenstanders zijn die het fysiek sterke team onder de duim weten te houden.”

Hoe dan ook een geslaagde seizoensopening, met hoge amusementswaarde. Scheidsrechter Smelt, die de wedstrijd goed aanvoelde, moest wel een trits gele kaarten trekken op de momenten dat de wedstrijd er om vroeg. Het ziet er naar uit dat er een selectie staat met zo’n zestien gelijkwaardige spelers. Hard nodig ook om een competitie lang zo dwingend te kunnen zijn. Overigens stond de absolute uitblinker niet in Nunspeetse kleuren: dat was keeper Dolstra die zijn ploeg met fantastische reddingen lang overeind hield.

Geslaagde opening van seizoen met hoge amusementswaarde