Kritiek op rol gemeente bij Grote Bunte

De gemeente Nunspeet heeft zelf financieel voordeel van de deal met de Nunspeetse Ontwikkelings Maatschappij als het gaat om de realisering van de plannen voor het landgoed De Grote Bunte. Dat dit ten koste gaat van het historische bos is kennelijk voor de gemeente minder belangrijk. 

Met die kritiek kwam Klaas van Harten tijdens de eerste beeldvormende vergadering van de gemeenteraad. Dat roept bij hem de vraag op of de gemeente de ontwikkelaar gebruikt of de ontwikkelaar de gemeente.

De vijf minuten die insprekers wordt gegund tijdens de aangepaste bestuursvorm noemt Van Harten beklemmend. Hij vindt dat het mogelijk moet worden, in overleg met de griffier of de voorzitter van de vergadering een verlenging af te spreken. 

Van Harten was inspreker naar aanleiding van het besluit van het college van burgemeester en wethouders de raad voor te stellen een deel van de beschikbare stukken rond de herontwikkeling van het landgoed openbaar te maken nadat hij hierom via een beroep op de Wet Open Overheid (WOO) had verzocht. 

Als het gaat om De Grote Bunte is er vervolgens hem niet geluisterd naar de inbreng van omwonenden en betrokkenen. “Sterker nog, er is alles aan gedaan omdat terzijde te leggen of te negeren.” Hij vindt dat op tal van punten de raad verzuimd heeft in te grijpen en te veel uit handen heeft gegeven aan het college.

Volgens de welstandsnota zou de gemeente zich, geeft Van Harten aan, inspannen om het landgoed te behouden. Voor zover hij weet heeft er echter geen enkele discussie plaatsgevonden om het landgoed daadwerkelijk te behouden.  De principe aanvraag van de ontwikkelaar is nooit, geeft Van Harten aan, besproken met de omwonenden en verslagen zijn naar zijn mening verdraaid. Hij vindt ook dat de raad en rechtbank hadden moeten ingrijpen tegen de bewoning van het landhuis door arbeidsmigranten. Inmiddels is dit gelegaliseerd.

Volgens Van Harten waren de monumentale bomen in het bos van het landgoed aanvankelijk niet meegenomen bij de inventarisatie. Na bezwaar vond dat alsnog plaats en werden 192 monumentale bomen geteld. Onderzoek van de ontwikkelaar leidde er toe dat er 148 monumentale bomen op het landgoed voorkomen en 44 waardevolle bomen. Dit is, zo vindt Van Harten, klakkeloos door de raad overgenomen zonder dat de raadsleden de definitie van een waardevol bomen kennen.

Hij hekelt dat de raad niet is geïnformeerd over de toepassing van de kruimelregeling die door het college is gebruikt om de plannen goed te keuren. Volgens Van Harten is niet de financiële noodzaak het kernpunt waarom de zaak draait. Volgens hem is er een potentiële koper die zonder de tien boswoningen en de vier poortwoningen de appartementen voor dementerende ouderen kan verwezenlijken wat nu in het plan is opgenomen.

Van Harten wil bereiken dat de gemeente met de eigenaar van het landgoed en de potentiële koper in gesprek gaat om tot een oplossing te komen.