Hendrik van Olst 25 jaar in uitvaartzorg: ‘Elke uitvaart is anders, want ieder persoon is anders’

Precies een kwart eeuw geleden, op 1 mei, verruilde de toen 23-jarige Hendrik van Olst de bloemensector voor het familiebedrijf in de uitvaartzorg. Daarmee mag hij nu zijn 25-jarig jubileum aantikken. “Ik ben een gepassioneerde uitvaartverzorger”, vertelt hij

Johanna Sijbel

Hendrik groeide naar eigen zeggen op in een uitvaartcentrum. “School was niets voor mij. Gekscherend zei ik altijd: ‘Als ik niets meer kan, word ik wel uitvaartverzorger.’ Toen mijn vader tijdens Kerst in 2000 vroeg hoe serieus ik daarin was, omdat hij een opvolger zocht, besloot ik de stap te zetten. De toekomst in de bloemen was onzeker, maar in de uitvaartzorg is altijd werk.” 

Broodjes smeren als kind
Vanaf 1 mei 2001 kwam hij bij zijn vader in dienst in het uitvaartcentrum waar hij als kind al hielp met broodjes smeren of zelfs bij het afleggen van de overledene.

Lastig begin
Het begin van zijn carrière was lastig: “Ik deed de openingsgesprekken, maar mensen vroegen dan of mijn vader de begrafenis zou leiden. De uitdaging was om mijn werk zo goed te doen, dat ze mijn vader vergaten en ik ook de uitvaart zelf mocht leiden. Dat lukte in 50 procent van de gevallen.”

Als kind al hielp met broodjes smeren of zelfs bij het afleggen van de overledene

Van cassettebandje naar digitaal
Waar Hendrik in 2001 nog muziek van cassettebandjes draaide, is nu alles digitaal. Ook de persoonlijke invulling van een afscheid is gegroeid. “Vroeger bepaalde de dominee de muziek of kozen mensen standaard voor Bach in het crematorium. De afgelopen jaren hebben we hebben meer dan eens popmuziek gedraaid, dat was 25 jaar geleden niet voor te stellen.”

De afgelopen jaren hebben we hebben meer dan eens popmuziek gedraaid, dat was 25 jaar geleden niet voor te stellen

Persoonlijke details
Ook rouwkaarten zijn persoonlijker geworden. Hendrik herinnert zich mevrouw Viet die een handwerkwinkel had: “Op haar kaart plaatsten we een bolletje wol met breinaalden. Die persoonlijke details maken het afscheid passend.”

Twee bolletjes wol
Hij haalt een mandje tevoorschijn met twee bolletjes wol en wat memorabilia. “Dit kreeg ik van haar zoon als herinnering. We hebben goed contact gehouden. Het is ook fijn om door de generaties heen er voor mensen te mogen blijven.”

Nu ik zelf ook wat ouder ben, voel ik me meer verbonden met de families

Schrijnende situaties
Hendrik startte in 2010 samen met een collega de zelfstandige onderneming Sluijmer & Van Olst. Hoewel hij vaak geconfronteerd wordt met schrijnende situaties, zoals jonge kinderen die een ouder verliezen, houdt hij zich naar eigen zeggen staande door zijn vrolijke en opgeruimde karakter. “Wanneer ik bij het ene huis naar buiten loop, kan een volgende rouwende familie me bellen en dan moet ik dit verdriet een plek geven. Dat lukt me goed.”

Verbonden met de families
Door de jaren heen leerde hij dat levenservaring en werkervaring onmisbaar zijn. “Toen ik 23 was, besefte ik minder goed dat het gemis bij iemand van 48 anders kan voelen dan bij iemand van 80. Nu ik zelf ook wat ouder ben, voel ik me meer verbonden met de families.”

Uitdagingen
Hendrik geniet het meest van het persoonlijke en gaat uitdagingen graag aan, zoals een uitvaartdienst in eigen achtertuin. “Elke uitvaart is anders, want ieder persoon is anders.”

Hij besluit met een belangrijk advies: “Leg je wensen vast of bespreek ze in elk geval. Dat helpt nabestaanden enorm in een moeilijke tijd.”