Column Sander Klugt: Maiden Speech

Vorig jaar april besloot ik dat ik me politiek wilde gaan inzetten voor de inwoners en de mooie omgeving van de gemeente Nunspeet. Toen kwam meteen de vraag: een eigen partij beginnen of aansluiten bij een bepaalde partij?

Het werd het laatste. Met nieuwkomer Lux21 diende zich immers al een nieuwe speler aan. Om met nóg een partij in dezelfde vijver te gaan vissen, leek mij niet wenselijk. Ik koos voor de VVD en d VVD koos voor mij. Voor ik het wist, was ik lijsttrekker.

Er braken drukke maanden aan. Campagne voeren kost veel tijd en energie, maar het is ook een mooie manier om kennis te maken met inwoners, verenigingen en ondernemers.

Op 18 maart waren de verkiezingen. De vijver waaruit gevist werd, bleek vooral die van  Gemeentebelang te zijn. VVD en Lux21 haalden samen drie zetels binnen. Daarmee werd ik niet alleen lijsttrekker maar ook daadwerkelijk raadslid en fractievoorzitter. 

Inmiddels ben ik bijna twee maanden onderweg. Twee burgerraadslede helpen mij bij het doornemen van de vele dossiers die eerst in commissies worden besproken voordat de raad er een besluit over neemt.

Als nieuw raadslid hoort daar ook een zogenaamde maiden speech bij, de eerste officiële bijdrage in de raad. Daarbij stel je je zelf voor en krijg je na afloop applaus. Of dat nu voor de inhoud is of omdat de speech voorbij is, laat ik maar in het midden.

De uitleg over deze traditie bereikte mij echter iets later dan gepland. Daardoor hield ik geen introductiepraatje over mezelf, maar ging mijn eerste betoog over een aanvraag voor zonnepanelen op een stukje Hulshorster Enk. Dat mocht niet. Wat mij verbaasde, want de voorgestelde alternatieve locatie bleek óók onderdeel van diezelfde enk te zijn.

Kortom: veel leermomenten, af en toe verbazing, maar vooral het gevoel dat er ruimte is om zaken beter en duidelijker te maken, Dat is in een notendop mijn eerste ervaring als raadslid.

Na de zomer ga ik samen met de VVD actief de gemeente in om kennis te maken met inwoners, luisteren naar wat er leeft en horen waar mensen tegenaan lopen. Dat is tenslotte waar politiek om draait.