Kijk op Kunst - Blanche D. Hamilton (1853-1927)

In het kielzog van Haagse en Dordtse schilders kwam Blanche Douglas Hamilton rond 1896 naar Elspeet. Geboren uit een adellijk Schots geslacht, wilde ze dialect leren spreken. Het tekent haar betrokkenheid bij eenvoudige mensen. 

Elspeters konden haar naam niet goed uitspreken en noemden haar al snel ‘Engelse juffer’ of gewoon ‘de juffer’. Wat zocht deze tekenares die half Europa heeft bezocht in dit Noord-Veluwse dorp? Veel kunstenaars kwamen alleen ‘s zomers naar Elspeet. Ze logeerden dan in hotels als De Zwaan of Bossenbroek. Hamilton kon dat ook best betalen, maar ging bij de weduwe Petertje Mouw wonen. Dochter Marie Mouw verzorgde haar en werd op den duur ook haar vriendin. Op alle reizen die Hamilton ondernam, schreef ze Marie Mouw, waardoor we veel te weten zijn gekomen. Net als veel van haar collega’s werkte Hamilton vooral impressionistisch, geïnteresseerd als ze was in landschappen, schapen en hardwerkende boeren. Boven dit artikel staat een foto van een kunstwerk van schapen en lammeren op een weide met bloeiende vruchtbomen. Op papier schiep ze een nevelige sfeer, zoals ze dat in Engeland heeft geleerd. De foto toont ook een schilderij van haar vriendin, freule Ima van Eysinga. Hamilton is te zien met een grijze schort terwijl ze aan het schilderen is. Maar het liefst werkte ze met zwart krijt, pastel en aquarel. Zo kon ze laten zien hoe eenvoudige Elspeters vochten met de natuur. In het najaar en de winter hadden zij een zwaar bestaan. Omdat haar kamers in de boerderij niet voldoende ruimte boden, ging Hamilton op zoek naar een atelier. Aan de overkant van de weg kwam een ruimte vrij in het Olde Huus waar ze in het dak een raam liet maken aan de noordkant. Daar stond geen zon, zodat er geen schaduw optrad bij het werken met verf. Later kocht ze ook een locomotiefhuisje op het Frusselt in Vierhouten om van daaruit de heide te schilderen. Ze maakte een schilderij van zo’n typisch huisje uit de omgeving van Nunspeet. Toch ging Hamilton ook graag op reis, bijvoorbeeld naar Duitsland, Zuid-Frankrijk en zelfs naar Jeruzalem en Corsica. Een groot aantal van haar tekeningen is sinds 2017 dankzij het Haarlemse Teylers Museum in het bezit van het Noord-Veluws Kunstmuseum.