Kinderfysiotherapeut Joanne Scherpbier deelt ervaringen Nunspeetse Keiler

NUNSPEET Het zag er lange tijd naar uit dat Joanne Scherpbier de elfde deelname aan de vijfentwintigste editie van de Nunspeetse Keiler uit het hoofd moest zetten. Een schouderblessure belette haar om een nieuw sportief gevecht aan te gaan. Maar zie, een week of zes geleden deden de Huisartsen De Enk een beroep op haar. Zaterdag 11 juni coacht ze een team van drie dokters, een praktijkondersteuner en een apotheker. Het team stond op een wachtlijst en werd alsnog toegelaten.

Joanne, die in april een eigen praktijk in kinderfysiotherapie opstartte, prijkte vijf keer op de hoogste trede van het podium: zowel bij de recreanten, in de sportklasse als in de categorie wedstrijd. Daarmee steekt ze haar partner Norbert Peek naar de kroon, die één keer het goud binnen hengelde. Om het direct op z’n plaats te zetten met de mededeling dat bij de mannen de concurrentie vele malen groter is. Dit jaar bijvoorbeeld is er geen enkel vrouwenteam in de sport- en wedstrijdklasse.

,,Ik heb vier keer meegedaan met een groep vrienden in een team van Chess. Het hoogtepunt was het jaar waarin zowel de mannen als de vrouwen van deze Nunspeetse ondernemer in de wedstrijdklasse domineerden. Je kunt je voorstellen dat het dak er af ging. Een enkele keer nam ik de coaching voor mijn rekening. Norbert en ik kunnen ons geen leven zonder sport voorstellen. Bij mij ligt het accent op hardlopen; bij hem op fietsen.”

NIET NIKS Twee keer 10 kilometer hardlopen, twee keer 20 kilometer fietsen, diverse spelopdrachten er tussendoor, onder meer in het water van de Zandenplas, het is niet niks. Joanne: ,,Je bent er een uur of vijf mee bezig, waar je de pauzes af moet trekken. Er zijn teams die al in de winter aan de training beginnen. De hoeveelheid energie die deelnemers er in steken verschilt sterk. Ik heb me laten vertellen dat de leden van sommige formaties zich bij de start nog aan elkaar moeten voorstellen. De meeste deelnemers maken er veel werk van. Je stimuleert elkaar op de trainingen, werkt naar het evenement toe via de Oranjeloop, Run Bike Run en een loop in Vierhouten. Het leuke er aan is dat je vriendschapsbanden ontwikkelt voor het leven. Dat het allemaal voor een goed doel is vormt een extra stimulans.”

VIRUS Is de Keiler een virus waar je niet los van komt? Joanne: ,,Ik heb wel eens gedacht dat ik er klaar mee was. Die gedachte verdween als sneeuw voor de zon zodra de volgende editie werd aangekondigd. De plannen om een aparte Keiler voor de jeugd te organiseren zijn jammer genoeg in de koelkast gezet. Het spreekt mij als therapeut voor kinderen sterk aan. Wat zou het mooi zijn als ik volgend jaar met mijn bedrijf zelf een team zou kunnen inzetten. Het is oh zo belangrijk dat ouders aan sport doen en daarmee hun kroost doen beseffen dat sporten en bewegen er gewoon bij hoort.”

Dick van der Veen