Hulshorst speelt met leeuwenhart, maar verliest wel van koploper ‘s Heerenbroek

Hulshorst houdt een uur lang met een man minder koploper ’s Heerenbroek in de zenuwen om een magere voorsprong over de streep te trekken. De thuisclub speelt met een leeuwenhart, zet de tegenstander bij vlagen onder druk, maar mist het raffinement om aanvallen rendement mee te geven. 

Dick van der Veen

“We zijn niet effectief in de omschakeling, maar ik moet mijn mannen een reuze compliment geven voor de enorme inzet”, zegt trainer William van den Hul. Hij is vooraf al onderwerp van gesprek als hij voor de positie rechts achterin de keuze laat vallen op routinier Richard van de Brake en youngster Yannick Ton als vaste waarde op de bank zet. En laat nu juist die keuze gevolgen hebben, Van de Brake heeft het te kwaad met de snelle technicus Jesper Wennemers, die bovendien goed is in theater. Hij incasseert nog voor het verstrijken van een kwart van de wedstrijd zijn tweede gele kaart en stelt daarmee zijn ploeg voor een bijna onmogelijke opgave. “Ik had hem in de rust willen wisselen”, zegt de coach die tot zijn verdriet ziet dat de man kin kwestie zichzelf elimineert.

Bij de koploper komt het gevaar meestal van rechts, waar het in Jonno Pruim een behendige spits heeft staan. En ook nu is hij van doorslaggevende betekenis. Maar dan heeft ’s Heerenbroek zich eerst met moeite ontworsteld aan de pressie van rood en wit, waarbij hachelijke momenten ontstaan voor het doel van Jelmer Visscher. Bij de eerste de beste tegenstoot zet zijn uitblinkende collega Remon Vlieger de doorgebroken Pruim nog wen voet dwars; even later haalt die zijn gram door van rechts de aanstormende Wennemers te bedienen die de bal onhoudbaar binnen loopt.

Hulshorst knokt zich helemaal leeg op jacht naar de gelijkmaker, Het moet risico’s nemen en kan dat omdat aanvoerder Julian Haverkamp en de mannen rondom hem van geen wijken weten. De thuisclub krijgt een tweede dreun als Den Herder met een zo op het oog ernstige blessure op een brancard naar de kleedkamer wordt gebracht. Het is voor zijn maatjes een nog grotere stimulans om zich met alles wat ze hebben in de strijd te werpen. De keren dat de bezoekers het overtal uitbuiten blijkt Vlieger een onneembare veste. 

Daar waar men voorin de bagage mist om een tegenstander uit te spelen, daar waar de eindpass ontbreekt, zorgen dode spelmomenten wel voor gevaarlijke situaties. Doelman Visscher bezit kennelijk het vermogen om de bal er naast te kijken. 

“Dit is een goede groep. We geven het nooit op. Opnieuw hebben we ’s Heerenbroek het vuur na aan de schenen gelegd. De trainer kan een keuze maken uit gelijkwaardige krachten”, ontwijkt hij verdere lastige vragen waarna zijn zoontje hem laat weten dat papa het vanmiddag goed geeft gedaan. Uitgeblust hangen de spelers nog een tijdje rond om en passant complimenten van de tegenstander in ontvangst te nemen. Daar hebben we al een kast mee vol liggen maar daar oogst je geen punten mee, zullen ze bij Hulshorst denken. Maar met deze instelling kan het niet anders of de punten gaan er ook komen.