DSV’61 en Hulshorst in evenwicht

Wanneer Gert-Jan Piksen namens DSV’61 zegt dat hij trots is op zijn mannen na de bloedeloze 0-0 van de mede-koploper tegen degradatiekandidaat Hulhorst dan zijn er waarschijnlijk mensen die hun wenkbrauwen fronsen. Maar als je weet dat in de warming up Martijn Heshusius en Jesse van de Brink afhaken, in de eerste helft Dean Holstege geblesseerd het veld moet verlaten én in de rust Patrick Huenestein in de kleedkamer blijft, dan snap je de uitlating van de trainer.

Dick van der Veen

En om dan maar gelijke munt te slaan met Hulshorst een terecht compliment van Nick Schippers aan zijn formatie. “We winnen van de koploper, verslaan Elspeet in een derby, remiseren vanmiddag hier in Doornspijk en hielden een paar dagen eerder Ulu Spor in bedwang. Jammer dat we in dat duel in de negende minuut van de blessuretijd de winst uit handen gaven, maar los daarvan staat hier een tevreden mens voor jouw microfoon.” Hij heeft het even niet over de slechte kwaliteit van de grasmat en de treuzel van de gemeente Nunspeet om de verlichting te herstellen. Dat kostte indirect punten tegen Ulu Spor, omdat de verdediging in de slotminuut geen hand voor ogen meer kon zien.

Schippers oogst van zijn bestuur complimenten voor de aanpak. Hij besteedde een complete training aan groepsgewijze gesprekjes toen het team in een bijna uitzichtloze positie terecht kwam, raakte de gevoelige snaar en met nog twee duels te gaan is de kans op ontsnapping nog reëel. Door de zege van VEVO is de voorsprong op dat team tot twee punten geslonken. Het zou wel eens uit kunnen draaien op de laatste wedstrijd thuis tegen de directe concurrent, al wil Hulshorst het daar liever niet op uit laten komen.

Los van de aanpak van de trainer is de terugkeer van drie basisspelers uit de ziekenboeg voor Hulshorst een opsteker geweest.

Piksen is dus blij met het ene punt. “Ik heb van meet af aan benadrukt dat een brede selectie van belang is. Dat werkt nu in ons voordeel. We hebben een aantal goede mogelijkheden gecreëerd, maar ook niets weggegeven. Voor mij telt nu dat we ZAC op achterstand hebben gezet. Ons rest slechts één taak: thuis van Elspeet en uit van Ulu Spor winnen om daarmee de kroon op het werk te zetten. Aan alsen en maren heb ik helemaal niets, ik kijk ook niet naar onze naaste belagers: we hebben het helemaal zelf in de hand. In de komende twee weken kunnen de geblesseerden herstellen om vervolgens op volle oorlogssterkte de competitie uit te spelen.”

Kom bij hem niet op zijn overstap volgend seizoen naar KCVO, wat meer dan hypothetisch een optreden in de tweede klasse zou kunnen betekenen. Voor hem speelt alleen het hectische slot met als grote wens: DSV’61 op de platte wagen. 

Over de burenclash dan valt weinig te vertellen. Dat het een duel was met een uitstekende jonge scheidsrechter, dat de thuisclub voor rust verzuimde om de trekker over te halen. Het is razend spannend in deze klasse waarbij met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid pas in de laatste competitieronde de beslissingen zullen vallen.