KLONGEL

Ik weet niet hoe of ’t joe vergeet a-j in de wachtkamer bie de koezensmid of de huusdokter zit, mar ik vule mien nooit op mien gemak. Rond umme joe luu die de zenuwen weg wilt praoten aover ommenullige onderwarpen, veule geloer nao ’t horloge en nao de deur waor achter ’t allemaole geet gebeuren. Negen van de tien keer lup ’t daor uut, want d’r bint en blief luu die de spelregels aover de kling jaag. Ie kent dat wel: en toen dokter en toen…

Dan geet d’r al gauw een kwartiertien mee hen. Slimmer is ’t as d’r ene zien hele medische dagboek lös trek. Dan komp de blinde darms, de galblaozen en de klapvoeten in rap tempo veurbie. Dan is ’t een hele kunst umme vraogen in de geest van: ,,En u dan meneer?’ te pareren zonder d’r ene veur de kop te stoten en as arrogant te worden ebrandmâârk.
Bie mien huusdokter heb ze de boel kottens helemaole verbouwd. D’r is een nieje arts bie in etrökken. Ja, ok van dokters wordt inschikkelijkheid evraog. Dit keer gingen de gesprekken in de volle wachtkamer aover de olde en de nieje inrichting. De meningen vlaogen aover mekaar hen.

Ik had een sudoku in de binnenzak estop en kon mien zo ofzijdig hollen. ’t Wol niet goed vlotten met ’t oplössen. En ie konnen d’r op wachten dat ze zich d’r tegenan gingen bemuuien. Zo in de geest van ,,’t Bint soms van die kleine dingen waor a-j niet op kunt komen’ en zo wieter. Ik wete niet of ’t kwam deurdat ik mien zat te argeren, mar in ene keer mos ik uut de broek en dat doe-j vanzelf niet in de wachtkamer. Daor heb ze ok bie de dokter kleine kamerties veur. Ik kon de situatie wel uuttekenen. Liepe dus zo nao de bewuste plekke. Heb wel effies de wenkbrauwen op etrökken toen ik op de deure veur de vrouwluu een D zag staon en op die d’r stief naos een E. Dat kon ik met de beste wille van de wereld niet in verband brengen met mansluu. Ja, echtgenoten met een bettien fantasie.

Veule tied umme daor aover nao te denken had ik niet. Ik stiefelen op de deur met de E of en trok um lös. Och, mien lieve mensen. Veur mien neuze was de assistente bezig umme d’r ene de oren uut de spuiten. Ik stotteren nog zoiets as dat ik niet wisse dat dit ’t kamertien veur luu was die iets met de oren heb. De assistente was ad rem. ,,Nee meneer, u moet naar een kamertje voor slechtzienden denk ik.” 

Ik was glad van ‘t peseel en wisse niet hoe rap ik de deur weer dichte kon doen. De E op de deure kwam gewoon nao de D. Op de volgende stun een F. Ze heb de kamerties Beletterd en de toiletten op een heel andere plek in ‘t gebouw onder ebrach. Ik kwamme daor nog net op tied.

Groetenisse van Gait.