Schenk gaat nog een keer met de auto op de foto.
Schenk gaat nog een keer met de auto op de foto. Politie Nunspeet

Surveillant Jaap Schenk neemt afscheid

13 februari 2024 om 06:00 Achtergrond

Ze zullen hem missen in Nunspeet. Surveillant Jaap Schenk heeft voor de laatste keer de deur van het politiebureau aan de Beethovenlaan achter zich dicht gedaan. Hij was een vraagbaak voor de bevolking en oog en oor voor zijn opdrachtgever. 

Dick van der Veen

“En dan te bedenken dat ik bij toeval in dit beroep terecht ben gekomen”, geeft hij aan op de drempel. Zijn collega’s hebben hem net een heel mooi afscheid bereid in bijzijn van echtgenote Ria en de (klein)kinderen. Daarin klonk veel waardering door voor de wijze waarop hij zijn taak uitoefende en de collegialiteit. Daar krijgen we zelf nog een staartje van mee als een iemand hem in zijn kantoortje komt bedanken. 

Op de vraag van de verslaggever of hij als tiener een baan bij de politie hoog op het verlanglijstje had staan, volgt een heftig nee-schudden: “Na de lagere school stonden mijn ouders er op dat ik een vak leerde. Dat gebeurde op de christelijke technische school in Zwolle, de stad waar ik ben opgegroeid. Net voor mijn vijftiende verjaardag had ik het diploma voor timmerman op zak. Tot 1999 heb ik met plezier bij verschillende bedrijven gewerkt. Rugproblemen leidden tot twee operaties en uiteindelijk de medische conclusie dat ik in dit beroep niet verder kon. In het re-integratieproces functioneerde ik bij de toenmalige Stadswacht in Harderwijk, hetgeen het voorportaal vormde voor de gang naar de politie.” De opsporingsambtenaar volgde namelijk aansluitend een opleiding als surveillant in Apeldoorn. Inmiddels heeft hij van zijn 52 werkzame jaren er 23 bij de politie doorgebracht, waarvan dan weer 17 in Nunspeet.

Tot 2019 was hij een bekend gezicht in het straatbeeld. “Als surveillant draag je geen vuurwapen, ik moest het voornamelijk met mijn mond doen. Je hebt veel tact nodig en geen kort lontje. In al die jaren is het slechts één keer tot een incident gekomen. Een meneer negeerde een stopverbod bij een school en deed daar vervelend over. Enkele jaren daarna zag ik iemand al rijdend telefoneren in zijn auto. Laat dat nou net diezelfde meneer zijn. Ik werd, nadat ik hem had laten stoppen, bij de mouw gepakt en bedreigd. In 2019  raakte ik bij de reorganisatie van de nationale politie van de straat en veranderde het werk in een bureaufunctie. Ook dat had zijn charme.”

Naar dit afscheid toegeleefd?

“Absoluut niet. Ik ging gewoon het weekend in en pas op maandag drong het door dat ik niet meer terug hoefde te komen. Ik heb me voorgenomen om eerst even achter de geraniums te gaan zitten om te kijken hoe dat bevalt. Er zal wel snel iets op mijn pad komen.” 

Zijn echtgenote Ria gaat daar ook van uit. Zij heeft wel naar zijn pensionering toegeleefd. “We zijn net weer opa en oma geworden, dus hij zal toch achter die geraniums vandaan moeten om samen op te passen.” 

Jaap had wel degelijk hobby’s: hardlopen en fietsen. “Dat is even in het ongerede geraakt na een heupoperatie. Met behulp van een fysiotherapeut heb ik het weer opgepakt, maar dat is nog niet helemaal je van het. Ik verheug me op het moment dat ik straks weer het mannetje zal zijn.”

Mail de redactie
Meld een correctie

advertentie
advertentie