
Column Wilke het Lam: Minderen
8 oktober 2024 om 06:00 ColumnHet valt niet mee om jezelf te beperken. Zeker niet in een maatschappij als de onze, ondanks het feit dat de sleutel naar de oplossing voor zoveel grote wereldproblemen gelegen is in het matigen van onszelf. Maar dat matigen omzeilen we graag door allerlei manieren uit te vinden om te kunnen blijven doen wat we altijd deden, te blijven consumeren zoals we gewend zijn, in plaats van radicaal te minderen. Waarom hebben we juist deze laatstgenoemde in het rijtje van de vruchten van de Geest, de matigheid of wel zelfbeheersing, zo weinig aandacht gegeven?
Hetzelfde lijkt wel te gelden voor het produceren van woorden. Wat vertellen we graag ons eigen verhaal, wat is het soms moeilijk om eens rustig te luisteren. Wat zijn wij, Nederlanders, snel met de mond, wat hebben we snel een mening, die dan ook beslist gehoord moet worden. Wat vinden we het lastig om onze eigen verhalen te beperken, het aantal door ons gesproken woorden te minderen, om de ander ruimte te geven. We praten liever van ons af dan dat we de ander naar ons toe luisteren. Terwijl Jacobus ons al leerde dat we haastig moeten zijn om te horen, maar traag om te spreken. Waarom oefenen we niet wat meer om te minderen.
Terwijl ik me dat allemaal af zit te vragen realiseer ik me dat er nog een belangrijke levensles in de Bijbel staat. Namelijk die over de balk en de splinter. Laat ik dus eens bij mezelf beginnen. elke column die ik schrijf voor de krant is een oefening geweest in beperken, maar nog veel meer een bewijs dat ik nog veel oefening nodig heb. Het schrijven was nooit een probleem, maar om mijn eigen verhaal in te korten tot het maximaal toegestane aantal woorden is elke keer weer een worsteling gebleken. En eerlijk gezegd, misschien moet ik nog veel vaker deze snijmethode toepassen, zowel in schrijven als spreken, ook als niemand het maximaal aantal woorden vooraf heeft vastgesteld. of gewoon af en toe helemaal zwijgen en een ander alle ruimte geven.
Vandaar dat ik het stokje over ga dragen. Aan iemand die misschien met minder woorden meer kan zeggen. Want ik moet minderen. Sterker, minder worden. Opdat Hij meer wordt.
















