Column: Dankbaarheid

Op de eerste woensdag van november wordt er in veel kerken gedankt voor arbeid en gewas. De Bijbel vertelt ons dat God zowel de Schepper als de onderhouder is van al wat er op aarde leeft. Zijn voortdurende zorg is reden tot grote dankbaarheid. 

Gelukkig is dankbaarheid niet gekoppeld aan bijvoorbeeld veel verdienen, veel bezitten of veel reizen kunnen maken. 

Dankbaar kan een mens ook voor kleine dingen zijn. In de afgelopen week heb ik God bijvoorbeeld gedankt voor een mooi herfstblad, voor een eekhoorntje op onze oprit, voor twee meiden van dertien die me kwamen bedanken voor een preek, voor een bockbiertje en voor het kruipen van een kleinkind. 

Hoe bijzonder dankbaarheid is werd me onlangs nog eens duidelijk toen ik iets las over het onderwijs van Rabbi Nachoem van Tsjernobyl (1730-1797).

Tegen zijn leerlingen zei hij: ‘Als ik  moet kiezen tussen armoede en rijkdom kies ik het liefst voor armoede. Het is de beste bescherming tegen egoïsme en elke andere verkeerde neiging. Armoede kost het minst en is het makkelijkst te verkrijgen. Ik hoef niet langer te strijden tegen jaloezie en ambitie. Ik hoef geen competitie meer aan te gaan en  heb geen last van verdachtmakingen. Je kunt armoede begrijpen zonder een geleerd commentaar of ingewikkelde verklaringen. Daarom smeek ik jullie, lieve vrienden, beroof me niet van deze grote schat’. (Gottfrid van Eck, De koe die naar de hemel vloog, 165)

Niet dat ik armoede ambieer, maar ik heb wel ervaren dat wanneer je zelf niet veel hebt het eenvoudiger is iets te delen met een medemens dan wanneer je relatief veel bezit. 

Toen mijn vrouw en ik in een bepaalde fase van ons leven moeilijk rond konden komen waren we dankbaar iets weg te kunnen geven aan mensen die nog minder hadden dan wij. Aan gasten uit, toen nog communistisch, Roemenië.

Naar die intense dankbaarheid die geven kan opleveren verlang ik nog wel eens terug. Rabbi Menachem Nachoem noemt dit ‘de rijkdom van armoede’!

ds. Kees de Groot
predikant Ned. Ger. Kerk De Brug