Column Harm Jan Polinder: Te veel tegelijk

In de verkiezingscampagne viel ineens regelmatig de term ‘rapport Berenschot’. Dat klonk al snel zwaar, alsof er weer een rapport lag om te bewijzen wat er allemaal mis is in Nunspeet. Meer gedoe, meer kritiek, meer papier. Maar dat is te gemakkelijk.

Dit onderzoek gaat namelijk niet over een gemeente die ontspoord is. Juist niet. Nunspeet is aantrekkelijk om in te wonen, heeft veel voorzieningen, een sterke gemeenschap en een bestuur dat veel voor elkaar krijgt. Het college vroeg zelf om dit rapport, en terecht. Juist een gemeente die veel wil, veel doet en veel realiseert, moet af en toe ook laten meekijken waar het schuurt en waar keuzes onvermijdelijk worden.

Een gemeente die veel kan en veel wil, krijgt ook steeds meer op haar bord. Meer woningen, meer druk op voorzieningen, meer verwachtingen vanuit inwoners, meer vragen over zorg, verkeer, veiligheid en participatie. En dat moet allemaal met beperkte tijd, mensen en geld.

Dat is volgens mij de kern van het rapport: Nunspeet doet veel goed,  maar wil ook wel erg veel tegelijkertijd.

Financieel grip krijgen op de jeugdzorg is één van de opgaven voor de gemeente

Dat is geen ramp. Het is in zekere zin zelfs een luxeprobleem. Maar het vraagt wel om keuzes. Want als alles prioriteit heeft, heeft uiteindelijk niets meer prioriteit. Dan raakt de organisatie overbelast, het bestuur versnipperd en de raad verleid om op ieder dossier vol gas te geven.

Daarom is dit rapport nuttig. Om de vraag te stellen: wat verwachten we eigenlijk van onze gemeente? Moet het gemeentehuis voor elk probleem de oplossing zijn? Of moeten we eerlijker kiezen wat echt kerntaak is en wat niet?

Neem de jeugdzorg: in het rapport wordt het financieel grip krijgen op de jeugdzorg één van de drie grootste opgaven in onze gemeenten. Grip op die financiën is er al twaalf jaar niet. Met jaarlijks miljoenentekorten tot gevolg. Dan helpt het niet om te blijven doen alsof een kleine bijsturing genoeg is. Dat vraagt om grotere keuzes.

Het goede van Berenschot is dus niet dat het Nunspeet afbrandt. Het goede is dat het zegt: juist omdat het hier in de basis goed gaat, moeten we nu scherper kiezen. Anders lopen we uiteindelijk vast op onze eigen ambitie. Daar wil de SGP de komende jaren aan bijdragen.