Column Anne Timmerman: Pride

Voor de LHBTIQA+ -gemeenschap is juni een belangrijke maand. Het is dan Pride. Over de hele wereld komen mensen samen om seksuele en genderdiversiteit zichtbaar te maken en te vieren.

Anne Timmerman

In Nunspeet is er in juni ook een Pride en deze werd op 4 juni door de burgemeester geopend. Wat een verschil met zo’n zes, zeven jaar geleden. Ik voel mij trots dat dit mogelijk is in Nunspeet. De commentaren die ik de dagen daarna las, maakten mij boos en stil. Zó wordt er nog over je gedacht als je niet een ‘standaard-hetero’ bent.

Met alle letters lijkt de LHBTIQA+ -gemeenschap voor sommigen op iets vreemds en exotisch. Nee, het is gewoon een medemens. We zijn niet gelijk, maar gelijkwaardig!

Je kiest er niet voor om lesbisch, transgender of interseksueel te worden zoals veel mensen schijnen te denken. Volgens schattingen van het CBS identificeert zo’n 18 procent van de mensen zich als onderdeel van de LHBTIQA+ gemeenschap. Dat is één op de 5,5 mensen. Grote kans dat u één of meerdere mensen kent.

Bijvoorbeeld uw dochter die niet meer hand in hand durft te lopen met haar vriendin tijdens het uitgaan, uw kleinzoon die zich afvraagt of hij wel veilig naar een bepaald land af kan reizen. Of dat aardige buurmeisje dat van haar kerk wel lesbisch mag zijn, maar dat niet in de praktijk mag brengen.

Sinds 2023 is het verbod op discriminatie wegens seksuele gerichtheid expliciet opgenomen in onze grondwet. 

In diverse landen is homoseksualiteit strafbaar, soms met levenslange gevangenisstraf of zelfs met de doodstraf als gevolg. En dat voor iets waar je geen keuze in hebt.

Pride is meer dan een feest. Het is ook een protest. Gelijke rechten en veiligheid zijn voor veel mensen van de LHBTIQA+-gemeenschap nog niet vanzelfsprekend, ook niet in Nederland.

Er is ruimte genoeg voor ons allemaal, Laten we de ander niet meer uitsluiten en anders behandelen maar als gelijke. Dus accepteren als medemens.