Nunspeet wil in toekomst laten betalen voor gewicht in afvalcontainers

De gemeente Nunspeet scoort niet slecht als het gaat om het terugdringen van het restafval per huishouden. 

Wijnand Kooijmans

Het scheidingspercentage bedraagt 78 procent en de hoeveelheid restafval is 99 kilogram per inwoner. Lager dan het landelijk gemiddelde. Verder verbeteringen blijven echter, zo stelt het college, nodig om de duurzaamheidsdoelen te halen en de kosten beheersbaar te houden. Het gaat dan onder meer om de invoering van Diftar.

Op dit moment wordt, samen met inzamelaar Omrin succesvol ingezet op nascheiding van PMD (plastic- en metalen verpakkingen en drinkkartons) en andere materialen uit het restafval. Streven is in 2050 volledig circulair te zijn met aandacht voor betaalbaarheid en draagvlak. In 2030 mag maximaal 75 kilogram per inwoner aan restafval overblijven. Daarnaast moet het scheidingspercentage 83 procent bedragen.

Verwacht wordt dat de komende jaren de kosten voor het verwerken van huishoudelijk restafval snel stijgen. Door de invoering van Diftar verwacht het college van burgemeester en wethouders meer grip te krijgen op de oplopende kosten en deze minder hard te moeten laten stijgen.

Het college stelt de raad voor het huidige beleid voort te zetten en te streven naar optimalisatie. Onder meer door communicatie en het plaatsen van voorzieningen voor groente-, fruit- en tuinafval en oud papier bij hoogbouw en het gescheiden inzamelen van luiers en incontinentiemateriaal. Ook wil men een afvalscheidingscoach inzetten.

De raad wordt ook voorgesteld een keus te maken al dan niet Diftar in te voeren. De voorkeur van het college zelf gaat dan uit naar Diftar op basis van gewicht/frequentie boven het alleen betalen voor het aantal keren dat afval wordt aangeboden. Het gewicht wordt als prijsprikkel gezien en sluit ook aan bij het na scheidingsproces van Omrin.

Bij de invoering van Diftar wordt extra aandacht gegeven aan de beschikbaarheid van voorzieningen voor het gescheiden aan kunnen bieden van grondstoffen en aan het voorkomen van ongewenste neveneffecten.

Door het college wordt ook aangegeven specifieke regelingen te ontwikkelen voor huishoudens met een bovengemiddeld restafvalaanbod. Dit betreft gezinnen met jonge kinderen in de leeftijd tot bijvoorbeeld drie jaar en huishoudens waar gebruik wordt gemaakt van incontinentiemateriaal. Hiermee wil voorkomen dat de huishoudens relatief zwaarder worden belast bij een variabel tarief.