Desiree Dijk heeft altijd een ontzettend sterke band gehad met haar opa.
Desiree Dijk heeft altijd een ontzettend sterke band gehad met haar opa. Murielle Fotografie

‘Mijn opa was levensgenieter en hij was als een vader voor me’

12 mei 2024 om 06:00 Mensen

Een klein half jaar geleden is Wouter Petersen (83) uit Harderwijk overleden. We praten met de in Nunspeet woonachtige Desiree Dijk (30) over de man die in zijn werkzame leven jarenlang actief was in Doornspijk. “Natuurlijk mis ik mijn opa enorm, maar ik ben blij dat hij geen lijdensweg heeft gehad. Daar zou niemand wat aan hebben gehad.”

Barry Wensink

Wouter Petersen is geboren op 28 februari 1940. Volgens historische gegevens had Nederland toen ruim 8,8 miljoen inwoners. De populairste voornamen dat jaar waren Maria en Johannes. Het was in een tijd dat je, omgerekend, 0,03 euro voor een kilo aardappelen moest betalen en 0,08 euro voor een brood. De Harderwijker had twee broers en een zus. Aangezien de opa van Wouter havenmeester was, werd er regelmatig tijd in dat deel van de Hanzestad doorgebracht.

“Opa is op zijn zeventiende bij de grote vaart gegaan en zodoende kwam hij gedurende een jaar heel veel in het buitenland. Daarna ging hij werken voor verzekerings- en administratiekantoor De Boer in Doornspijk. Dat heeft hij tot zijn 73e gedaan. Daarna kwam hij er nog regelmatig om wat klusjes te doen en koffie te drinken. Op zijn 79e moest hij echt stoppen, want opa wist wel wat van computers maar het werd steeds moderner. Dat snapte hij allemaal niet meer.”

Rond die tijd, we schrijven december 2019, werd dementie vastgesteld bij Wouter Petersen. “Ontzettend sneu voor opa en voor alle mensen om hem heen”, zegt kleindochter Desiree. Fitness, wielrennen en skiën; het zijn zomaar enkele sporten die de Harderwijker fanatiek beoefende in zijn vrije tijd. “Het was een ontzettend sportieve man die ook met verschillende wielerwedstrijden heeft meegereden.”

Op skigebied wist opa zo ongeveer de hele familie te ‘besmetten’. Dat vraagt om uitleg en die krijgen we dan ook van Desiree Dijk. “Ongeveer vijftig jaar geleden is opa begonnen met skiën. In de loop van de jaren leerde hij het aan heel veel anderen. Op een gegeven moment gingen er steeds meer familieleden mee op de jaarlijkse skivakantie naar Oostenrijk en in het jaar 2020 waren we in totaal wel met zo’n 35 personen.”


Wouter Petersen genoot enorm van het leven.

Opvallend is trouwens dat oma, inmiddels 81 jaar, op dezelfde dag geboren is als haar man. “Echt een heel mooi duo en ze waren op twee weken na zestig jaar getrouwd. Alles was in kannen en kruiken voor een groot feest, maar het mocht helaas niet zo zijn.”

Dat de dementie uiteindelijk fataal zou worden voor Wouter Petersen wist hij zelf maar al te goed. “De levensverwachting was zo’n vijf jaar en opa vond het prima als hij 85 zou worden. Dat vond hij een mooie leeftijd.” Uiteindelijk kwam zijn overlijden een paar jaar eerder en ging dat nog best wel snel, hoewel de man in het laatste jaar van zijn leven behoorlijk achteruit is gegaan. Toch herkende hij iedereen nog.

“Opa had de vaderrol overgenomen. Als ik ging zwemmen of fietsen, was hij er ook bij. Had ik een wedstrijd paardrijden, dan stond opa langs de kant. Als mijn opa en oma op vakantie gingen, was ik er vaak bij aanwezig. Op zijn 81e verjaardag heb ik opa een ijsstempelkaart gegeven. Konden we lekker samen ijsjes gaan eten.”

Zijn kleindochter legt uit: “Op zaterdag, achteraf gezien drie dagen voor zijn overlijden, is hij in Harderwijk nog bij het voetbal gaan kijken van mijn neefje. Op zondagochtend vond mijn oma hem, liggend op de grond, en is opa naar het ziekenhuis gebracht. Hij bleek aan één kant verlamd te zijn. Scans wezen uit dat opa een zwaar herseninfarct heeft gehad. We wisten dat hij sowieso geen beademing wilde en in het ziekenhuis zeiden ze al snel dat zijn overlijden geen week meer zou duren.”

Op dinsdag is Wouter Petersen overleden en een aantal familieleden, waaronder Desiree, was daarbij aanwezig. “Hij lag op z’n zij en ik kreeg op een gegeven moment geen reactie meer. Dat was daarvoor gelukkig nog wel het geval. Zijn vaste arts kwam kijken en die haalde er een schouwarts bij. Opa bleek inderdaad te zijn overleden. Achteraf gezien heel fijn voor hem en ook voor ons dat het geen lijdensweg is geworden. Daar zijn we allemaal heel nuchter in. Ik denk dat je het niet heel veel ‘mooier’ kunt krijgen om het zo te zeggen.”

Opa is gecremeerd en Desiree heeft een deel van de as in een kleine hartvormige urn (zie bovenste foto). “Daar ben ik erg blij mee. Natuurlijk ben ik verdrietig om zijn overlijden en had hij van mij nog honderd jaar mogen leven, maar er zijn genoeg mensen die hun opa al voor hun dertigste verliezen. Het is goed zo.” 

En verder: “Mijn opa is eigenlijk altijd de enige vaderfiguur in mijn leven geweest, omdat mijn biologische vader deze rol nooit heeft willen vervullen. Mede daarom zal ik ook altijd zo’n goede band met mijn opa hebben gehad.”

Zoals gezegd is oma anno 2024 inmiddels 81 jaar en zij geniet nog volop van het leven. “Ze heeft zelf ook direct na het overlijden van haar man gezegd dat ze nog het beste uit het leven wil halen. Ze is pas nog naar Turkije geweest en binnenkort gaan we samen naar Londen. Later in het jaar bezoekt ze Venetië. Daarbij wordt opa nooit vergeten.”

In de rubriek ‘Voor altijd in ons hart’ bieden we een podium aan nabestaanden om het (levens)verhaal te vertellen van een overleden dierbare.
Ook meedoen? Mail naar barry@neomediabv.nl of bel met 085-6202925.

Mail de redactie
Meld een correctie

advertentie
advertentie