Diamanten huwelijk voor bekend beheerders echtpaar uit Nunspeet

Bep en Femmie Wessels – Kappert mochten hun zestig jarig huwelijk vieren met de drie dochters, vier kleinkinderen en vier achterkleinkinderen. Voor veel wat oudere inwoners van Nunspeet zal het echtpaar niet onbekend zijn: meer dan dertien jaar vormden ze het beheerderspaar van het toenmalig dorpshuis Molijn-de Groot aan de Dr. Schutlaan in Nunspeet.

Wijnand Kooijmans

Namens gemeente Nunspeet werden de gelukwensen aangeboden door loco-burgemeester Mark van de Bunte als vervanger van de op vakantie zijnde burgemeester Céline Blom.  Bep werd geboren in Wezep, Femmie in Meppel, de plaats waar ze ook trouwden. Later woonden ze onder meer in Kampen en Heerde voor ze naar Nunspeet vertrokken waar ze binnen een dag een woning kregen toegewezen, iets wat nu onmogelijk zou zijn. 

De eerste Nunspeetse woning was aan Troelstrastraat, later gevolgd door de Gerbrandystraat voor ze neerstreken aan het Meidoornerf waar ze inmiddels al zo’n veertig jaar wonen. Vanuit hier hadden ze destijds nog uitzicht op het dorpshuis. Het betekende wel dat het werk mee naar huis werd genomen.

Als de vraag op tafel komt of ze Nunspeet ook de mooiste plek vinden, komt van Bep onmiddellijk het antwoord dat die plek Elburg Vesting is. “Indien je niet in Nunspeet bent geboren, word je nooit een echte Nunspeter.”

De bruidegom was voor het beheer van het dorpshuis werkzaam als chauffeur op internationale ritten. Veelal naar het toenmalige Tsjecho Slowakije of Italië. Het was twee weekenden van huis en een weekend thuis. Of het de reden is van het zestig jaar lang standhouden van het huwelijk durft het echtpaar niet uit te spreken. “Het draagt wel bij”, zo zegt Femmie. “Wat je ook deed, van zijn baas mocht Bep geen deukje in de auto rijden.”

De liefde voor het chauffeuren bleef ook al die jaren. Na zijn pensionering maakte Bep vele ritten voor de ANWB om gestrande automobilisten op te halen. Vaak in Spanje, een land dat door het echtpaar ook regelmatig met de camper werd bezocht. Met de reis heen en terug verbleef men daar twee maanden.

Het beheer van het dorpshuis kostte veel tijd. Bijna iedere avond was er wel een club. Daarnaast werden er bruiloften gehouden en begrafenissen, werd er dansles gegeven en zat de jeugd in de kelder. Door het echtpaar werd ook voor het eerst een 24-uurs klaverjasmarathon gehouden. Op den duur werd het werk te zwaar en werd besloten afscheid te nemen van het dorpshuis dat inmiddels onderdak biedt aan de Vrije Evangelische Gemeente.

Femmie werkte daarna nog lange tijd in de kantine van het distributiecentrum van AH in Zwolle.  De bruidegom is inmiddels al ruim 45 jaar lid van de postzegelvereniging Nunspeet en zit graag achter de computer, de bruid houdt het bij spelletjes spelen.