Diamanten huwelijksfeest in Nunspeet

Het echtpaar Van Beem-Tito mocht vieren dat ze zestig jaar zijn getrouwd. Reden voor burgemeester Céline Blom hen met een bezoek te vereren.

Wijnand Kooijmans

De huiskamer van het echtpaar staat vol met bloemen. “Er kwamen toch nog veel mensen binnen lopen al vieren we het feest pas de zaterdag na onze trouwdag”, aldus de bruid. Uit hun huwelijk werden twee zonen geboren. Inmiddels is er één kleinkind. Daarnaast heeft het tweetal aangenomen kleinkinderen. De bruidegom werd in 1944 geboren in Rotterdam. Tijdens de hongerwinter verbleef het gezin tijdelijk in Sneek. Zijn beide ouders waren bij het Leger des Heils waardoor onder meer werd gewoond in Kampen, Zwolle, Lunteren, Eindhoven, Amsterdam en Gouda. IJmuiden was de laatste plaats. De bruidegom was zelf ook enige tijd actief binnen het ministerie van defensie. Hem was beloofd dat hij onderofficier kon worden, maar zover kwam het niet. “Ik denk dat dit was omdat ik het aangaf wanneer ik dacht dat iets niet goed was.” Met een premie ter bevordering van terugkeer in de burgermaatschappij nam hij uiteindelijk als kortverband vrijwilliger afscheid. In het leger maakte hij al kennis met verzekeringen. Daar ging hij later ook mee verder, in totaal dertig jaar in Nunspeet.
In eerste instantie aan de Duinweg, later veertig jaar lang aan de Boterdijk. Ze verhuisden uiteindelijk naar de huidige woning in het plan Molenbeek 2. Daar vindt men het prima wonen. De bruid werd geboren in de Betuwe en groeide op in Ochten. Tegenover haar woonden een oom en tante van de bruidegom. “Ik zag al snel dat er een knap meisje tegenover hen woonde.”
Hij was een actief zeiler, zij werd liever niet in de boot genomen en had meer weg met het achter de naaimachine zitten en met haken en breien. Voor haar huwelijk werkte ze in een naaiatelier. Toen de jongens naar school gingen in Nunspeet ging ze de thuiszorg in. “Ik keek later nog wel eens in de rouwadvertenties en dan zag ik namen van mensen waar ik had gewerkt. Maar na mijn pensionering ben ik met de thuiszorg gestopt.”

Van zijn pensionering heeft het bruidspaar nooit spijt gehad. Er was tijd voor leukere dingen, zoals fietsen en het erop uit trekken met de caravan. De bruid maakt nu nog steeds graag zelf kaarten. “Terwijl de mussen van het dak vallen ben ik rustig bezig met het maken van kerstkaarten.” Ook verstuurt ze eigengemaakte kaarten bij verjaardagen. “Daaraan begin ik in de maand voor iemand jarig is.”