In gesprek met Hans Tijmes - ‘Biologisch voedsel kweken was een gezinsideaal’

Ik heb afgesproken bij een biologische tuinderij in Hulshorst. Het grindpad leidt achterom het huis, waar Peter van Essen (1981) mij verwelkomt. Hij stelt voor om eerst de tunnelkas te bekijken.

“In de tunnelkas kan je in het voorjaar, eerder dan buiten, oogsten. De Japanse haver die er nu staat, wordt als groene meststof nog door de aarde gewerkt. Om de planten gezond te houden wordt wisselteelt toegepast: elk jaar worden op hetzelfde stukje grond, binnen en buiten, andere soorten planten gekweekt.” Buiten zie je, links en rechts van het pad, zes vlakken. Die zijn ingedeeld in groentebedden. Sommige zijn met zwart folie afgedekt. “Dat is om het opkomend onkruid te laten afsterven, zonder dat het bodemleven wordt verstoord. Pas nog heb ik 1000 aardbeiplanten geplaatst, ze steken iets boven de folie uit. Dat is ook om de wortels tegen de vorst te beschermen. Ter bevordering van de biodiversiteit staan her en der houtwallen. De dahlia’s en eenjarige snijbloemen moeten er nog voor de winter uit. Abonnees, die een pakket met groenten halen, kunnen een bos bloemen meenemen. 

Kijk, hier staan vijf imposante eiken, daaraan hebben wij de naam ontleend van onze biologische tuinderij. En daar bij de rietkraag is de door ons uitgegraven poel. Dieren maken daar gebruik van, zoals de boerenzwaluwen, die in de lente weer terugkomen. Scherend door de lucht en over het water vangen zij insecten en scheppen met open snavel water om te drinken. Vanaf die blauwe stoelen heb je zicht op de hele tuinderij, grasvelden, boomgaarden, én de houtwallen die het gebied, 2,5 ha, begrenzen. De Poel en Vuurplaats waren, toen het gezin nog compleet was, het meest dierbaar, er werden verhalen verteld, spelletjes gedaan, en gedroomd over de toekomst.” 

Hij vervolgt: “In 2019 zijn wij, ons gezin, Petra (1980) en onze 2 meiden, vanuit Amersfoort hier komen wonen. Petra werd toen huisarts in het asielzoekerscentrum in Harderwijk en ik stopte met mijn baan als officier bij Defensie. Ik had al jaren het idee om als gezin, met de opzet van de biologische tuinderij, enigszins zelfvoorzienend te zijn, en lokaal- voor-lokaal biologisch voedsel te produceren, en de biodiversiteit te verbeteren. En Petra vond dat ze met leefstijl-geneeskunde, onder andere door biologisch voedsel te adviseren, daarbij preventief aan iemands gezondheid kon bijdragen. We waren net begonnen met de tuin, toen Petra in januari 2022 ongeneeslijk ziek werd. Ze is in januari 2023 overleden. Dat heeft ons als gezin hard getroffen en geeft nog steeds veel verdriet. Vooral het eerste jaar daarna, probeerden we onze gedachten te verzetten, en weer in een ritme te komen om door te gaan. Maar Petra wordt nog steeds in alles gemist. Als ik soms weer bij de poel om me heen kijk en naar de vogels luister, dan besef ik dat we door willen gaan met ons gezinsideaal.”