Mevrouw Boerman 100 jaar: ‘Ik vond het verschrikkelijk Rotterdam te moeten verlaten’

Mevrouw Boerman – van Bloois mocht haar honderdste verjaardag vieren. Ter gelegenheid hiervan bezocht burgemeester Céline Blom van de gemeente Nunspeet haar in De Bunterhoek waar ze inmiddels vijf jaar verblijft. 

Wijnand Kooijmans

De jubilaris is Rotterdammer in hart en nieren en het was haar dan ook een hele schok toen ze vanuit deze stad moest verhuizen naar Nunspeet. Reden was dat haar man werk vond bij Navobi. “Ik vond het verschrikkelijk Rotterdam te moeten verlaten.”  Eenmaal in Nunspeet had ze vaak nog heimwee naar de havenstad.

Tegen het bereiken van de leeftijd van honderd jaar heeft ze niet opgezien. “Ik ben vaker jarig geweest en wacht rustig af wat er allemaal gebeurt.” Ze was vijftien toen de oorlog uitbrak. De vijf jaar dat de oorlog duurde, heeft veel indruk op haar gemaakt. “Ik heb in die periode veel meegemaakt.” Onder meer moest ze op zoek naar eten, omdat daaraan in de stad gebrek was.

Het geluk lachte haar op één van die tochtjes toe. Dat was naar Berkel en Rodenrijk. Ze kreeg een tip dat een jongen naar haar keek en kwam er al snel achter dat die een oogje op haar had. Dat leidde er toe dat ze daarna regelmatig op de boerderij waar de jongen woonde, groente mocht halen. 

Deze jongen werd niet haar man overigens. Die ontmoette ze later. Ze maakte zelf de trouwjurk. Haar man was een verwoed hobby fotograaf en liep altijd rond met de camera in de aanslag om later de foto’s zelf te ontwikkelen.

Ze was zelf de oudste van tien kinderen. “Dat maakte dat je altijd voorop moest lopen en dat je best wel eens met zorgen te maken kreeg.” Over gebrek aan belangstelling op haar verjaardag had ze niet te klagen. Gaandeweg het bezoek van de burgemeester liep de niet al te grote kamer vol met familieleden die kwamen feliciteren.