Defensie bracht echtpaar uit Elspeet zestig jaar geleden in het huwelijksbootje

Rinus en Lubje Boer-Mulder mochten maandag 4 augustus herdenken dat ze zestig jaar geleden in het huwelijksbootje stapten. Ter gelegenheid hiervan kregen zij namens de gemeente Nunspeet de gelukwensen aangeboden door locoburgemeester Mark van de Bunte.

Wijnand Kooijmans

Het was zestig jaar geleden een zelfde soort dag qua weer, al was het wel een woensdag. Destijds was trouwen op die dag namelijk goedkoper. De bruid werd geboren in Staverden in een gezin met acht kinderen, de bruidegom in Rotterdam. Geboren in 1941 maakte hij daar de oorlogsjaren mee. Hij weet zich nog te herinneren hoe met de vinger de pannen in de gaarkeuken werd uitgelikt om maar iets voedsel binnen te krijgen. Ook at hij bloembollen. Bij haar was van honger in de oorlogsjaren geen sprake. Op de Veluwe had men het over het algemeen goed.
Rinus Boer was werkzaam als automonteur. Eerst bij een bedrijf in Wageningen, maar uiteindelijk veertig jaar bij Defensie. Tussendoor vervulde hij nog 23 maanden zijn dienstplicht. Het kostte hem wel enige moeite om de overstap naar Defensie te maken, omdat zijn oude baas hem niet wilde laten gaan. Twee gulden meer loon gaf uiteindelijk de doorslag.

Defensie bracht hen ook samen. Rinus was werkzaam op de kazerne in Nieuw Milligen en daar werkte Lubje ook als wat nu interieurverzorgster wordt genoemd. Hij had haar een jaar op de korrel voor ze samen kwamen. “Tussen al die honderden militairen was hij mij niet opgevallen”, zo zegt ze. Inmiddels was ze al verhuisd naar Elspeet. Iedere weg werd de afstand van 9,8 kilometer naar Nieuw Milligen per fiets overbrugd. Net tweehonderd meter te kort om voor reiskosten in aanmerking te komen.

Uit hun huwelijk werden drie kinderen geboren. Die zijn ook alle drie aanwezig bij het bezoek van de locoburgemeester. Daarnaast hebben ze acht kleinkinderen en één achterkleinkind. Klokken repareren is een belangrijke hobby van de bruidegom. Voorheen was hij ook actief bij zowel volleybal als waterpolo. “Aan voetballen had ik altijd een beetje een hekel.” Daarnaast zingt hij meer dan vijftig jaar bij het Elspeets Mannenkoor. 

Inmiddels wonen ze vier jaar aan het Jonkvrouw van Eijsingahof in Elspeet. “Is mis wel mijn tuintje”, zo zegt Lubje. “Ik zat graag ‘s morgens op het bankje in de tuin. Ik ben een echt buitenmens. In mijn jeugd klauterde en klom ik ook altijd met mij broers. Ik was toen net een jongen.”

Hij had haar een jaar op de korrel voor ze samen kwamen