Motie voor behoud verkoop van brandhout aan particulieren

De SGP-fractie komt bij de raadsvergadering komende donderdag met een motie waarin wordt gevraagd de verkoop van hout uit de gemeentelijke bossen aan particulieren doorgang te laten vinden.

Dit vooruitlopend op een voorstel dat komend jaar door het college van burgemeester en wethouders wordt opgesteld waarin een definitief besluit over de houtverkoop wordt genomen. Daarin wordt ook de kritiek vanuit het oogpunt van volksgezondheid meegenomen.

Gezien de behandeling in de raadscommissie Ruimte en Wonen mag worden aangenomen dat de motie mag rekenen op een meerderheid in de raad. Volgens wethouder Wichert Stoffer hoeft de doorgang van houtverkoop aan particulieren ook de aansluiting van gemeente Nunspeet bij het Schone luchtakkoord, zoals gewenst door meerdere partijen, niet in de weg te staan.

De wethouder geeft aan dat op dit punt al de eerste stappen zijn gezet. Als verdere stappen ziet hij als mogelijkheid de komst van een subsidieregeling voor het vervangen van oude kachels door moderne kachels om zo al een belangrijk deel van de overlast weg te nemen. Daarnaast het inderdaad niet stoken van hout indien de Stookalert dit aangeeft.

De vraag naar brandhout blijft, zo zegt de wethouder, onverminderd groot, mede door de gestegen energieprijzen. Het afgelopen jaar waren er zeshonderd inschrijvingen waarbij de toewijzing via loting plaats vond. Kleinere kavels om meer mensen te kunnen bedienen, zoals bepleit door Corrie Jansen (Gemeentebelang) ziet de wethouder niet zitten gezien de extra kosten die daarmee gemoeid zijn.

De houtstook was op de agenda van de commissie gezet door Marcel van Klompenburg (SGP). Die ziet dat bezwaren tegen houtstook vooral komen van mensen uit de eigen organisatie, hetgeen hem enigszins bevreemd. Zijn partij is tegen het stopzetten van de houtverkoop aan particulieren en ook tegen het uitbesteden aan een externe partij. Een mening die wordt gedeeld door Gemeentebelang en Karel van Bronswijk (CDA Lokaal). De wethouder zegt dat dit wellicht deels toch wenselijk is, onder meer om het hout op een centraal punt aan te kunnen bieden en daardoor ook te blijven voldoen aan de voorwaarden van het certificaat.

De wethouder wil niet blind zijn voor landelijke ontwikkelingen. De gemeente is volgens hem het best in staat voorlichting te geven over het stoken van hout en onder welke voorwaarden dit kan.