Nunspeet zet kunst en cultuur in lift met Cultuurkunst

Met Cultuurkust als gangmaker leven er in de gemeente Nunspeet veel initiatieven die kunst en cultuur en alles wat daarmee te associëren is, op een hoger plan (willen) brengen. Een gesprek met bruggenbouwer Wibrand van Norel, die deel uitmaakt van het managementteam van genoemde instelling én al dertig jaar voor de slagwerkgroep van Elspeets Fanfare Korps staat, levert daar een goed beeld van op.

Cultuurkust is een instelling die de naam dankt aan de gemeenten langs de voormalige Zuiderzee waarvoor ze zich inzet, namelijk: Nunspeet, Harderwijk, Ermelo, Putten en een vleugje Nijkerk.

Wibrand, eerste verantwoordelijke voor vrijetijdsbesteding: “Ons werk spitst zich toe op vier thema’s: cultuur en vrije tijd, cultuur in het onderwijs, cultuur en gezondheid en levendige locaties. We zijn bezig met een beleidsplan voor de komende vier jaren waarin dat allemaal is verwerkt.

Wat de activiteiten in de vrije tijd betreft, liggen er per gemeente verschillende opdrachten. Nunspeet focust zich op muziek. Het gaat om alle leerlingen van de Harmonie Nunspeet, de Fanfare Elspeet en de Slagwerkgroep daar. Ze krijgen les van onze docenten. Er is een probeersel op het vlak van musical en theater. We leggen een accent op samenwerking in de amateursector. In Elspeet kennen we Muziek Uniek: verbinding tussen de Fanfare en het kinderdagverblijf in de sfeer van mensen met een beperking. Daar is wekelijks toenemende belangstelling voor.”

Recent was Spot on Elspeet. Een succes?

“Dat is maar hoe je het bekijkt. We staan voor levendige locaties. Dingen bij elkaar brengen, zoals we dat in Elspeet met diverse partijen deden, gaat gepaard met een geldstroom. Met om en nabij duizend bezoekers over de drie dagen lijkt dat een wat tegenvallend resultaat. Maar het waren allemaal individuele personen en ze stonden voor een kwart van de bevolking. In Ermelo trokken we met een soortgelijk initiatief 4.000 bezoekers maar als je dat afzet tegen het inwonertal is Elspeet een groter succes. Het is onze taak kunst en cultuur voor iedereen duurzaam bereikbaar te maken, mensen uit hun sociale isolement te halen. Een evaluatie zal uitwijzen hoe we hiermee verder gaan.”

Nunspeet kent het verschijnsel kunstmenu. Wat moeten we ons daarbij voorstellen?

“Alle basisscholen verplichten zich om kinderen in contact te brengen met kunst en cultuur. Het Rijk heeft daarvoor geld bij de provincies belegd, die sluist het door naar regionale instituten en wij zorgen voor docenten om het een en ander op scholen te borgen. Scholen mogen dit jaar zelf bepalen hoe ze het inrichten. Denk aan Muziek in de Klas, een convenant ondertekent door Koningin Maxima. De gemeente, muziekverenigingen en kunstencentra verplichten zich eraan. Hier doet Elburg ook aan mee. In Nunspeet is het kinderdagverblijf betrokken bij jaarlijkse muziekactiviteiten. Kinderen op scholen leren een instrument bespelen en dat weer in samenwerking met muziekverenigingen. Die mochten 14 nieuwe leden inschrijven. Kinderen willen heus wel, maar niet in het pak met veren om het zo maar eens te zeggen. Cultuurkust speelt een rol in de aansturing, maar verenigingen moeten het zelf doen. Als die er minimale aandacht aan besteden is dat de doodsteek.”

Koren zouden het ook kunnen doen

“Welzeker. Die moeten in Nunspeet leren om uit hun schulp te kruipen. Jongens van zestien voelen zich niet thuis in een koor met louter leden van boven de vijftig. Het Vierhouter Koor geeft het goede voorbeeld. Die distantieert zich van de heersende mores en trekt een ander publiek aan waardoor ze sterk in de markt staan. Waarom werken ze niet samen met muziekverenigingen en dansscholen? Ik denk aan gastoptredens. Je moet je los maken van je eigen heilige huisje.

Op dit moment zijn er plannen voor het aanstellen van een community programmeur. Die als taak heeft amateurverenigingen samen te brengen, de gemeente, bibliotheek, welzijn en Cultuurkust zetten daar de schouders onder. Harderwijk, Ermelo en Putten hebben er gunstige ervaringen mee. Daarbij is vooral Putten belangrijk omdat de samenstelling van de bevolking veel op die van Nunspeet lijkt.”

Hij heeft het ook over dansen door mensen met Parkinson, die een opmaat zou kunnen zijn om dingen weer te kunnen doen. En over beeldende kunst die in Elspeet nog onontgonnen terrein is. “Ik denk ook aan muziek door ouderen. Waarom zou je niet kunnen toegeven aan een sluimerend verlangen om als gepensioneerde te leren een trompet te spelen? Elspeet leert wat muziek voor mensen met een beperking betekent. Een eigen groep daar die groeiende is.” 

Van Norel ziet nog tal van mogelijkheden om braakliggende terreinen tot vruchtbare muzikale grond om te ploegen. Muziek in combinatie met zang, een fluitorkest enzovoort. 

Kort en goed: integrale toepassing om mensen in het sociaal domein uit hun isolement te halen en daarmee tegelijk het verenigingsleven een injectie te geven.

Dick van der Veen