100-jarig in gemeente Nunspeet

Er hangt een zee van kaarten in de woonkamer van Willem Drost ter gelegenheid van zijn honderdste verjaardag. Reden voor loco-burgemeester Mark van de Bunte hem met het bereiken van deze mijlpaal de felicitaties aan te bieden namens de gemeente Nunspeet. Burgemeester Céline Blom moest het vanwege griep laten afweten.

Wijnand Kooijmans

Drost werd geboren aan de Harderwijkerweg in Nunspeet terwijl er een storm woede. Storm speelde ook later een rol in zijn leven tijdens de overtocht naar Nederlands-Indië waar hij drie jaar doorbracht. Een periode die regelmatig terug komt in zijn verhalen. Hij was daar terwijl de tijgers er nog rond liepen en apen langs de kant van de weg zaten. In zijn periode daar heeft hij veel van het land gezien en mooie maar ook verdrietige dingen meegemaakt. Tijd voor verlof was er in al die jaren niet.

Over de oorlog werd door hem nog verteld tijdens het concert van de muziekvereniging Harmonie rond tachtig jaar bevrijding. Dat was wel van tevoren opgenomen. Op 14-jarige leeftijd moest Drost al aan het werk in de toenmalige kruidenierszaak van Hiddink aan de Laan. Om die twee jaar later te verruilen voor de verffabriek Veluvine op de plek van de huidige multifunctionele accommodatie Veluvine. Daar keerde hij ook na de oorlog terug.

Uiteindelijk belandde hij bij de verffabriek op kantoor om na een cursus te hebben gevolgd bij de Leidsche Onderwijsinstelling de laatste veertien jaar voor het bedrijf als vertegenwoordiger aan de slag te gaan. “Had ik dat maar eerder gedaan”, zo verzucht hij nu nog een beetje.

Later woonde hij aan de Secretaris Mulderweg om nu al veertien jaar in de Clockenslach te wonen. Hier overleed tien jaar geleden zijn vrouw. Er werden uit hun huwelijk een jongen en een meisje geboren. Daarnaast heeft Drost vier kleinkinderen en negen achterkleinkinderen. De kinderen vertelden hoe ze gezamenlijk, ook met hun echtgenoten, op vakantie gingen. Vader bepaalde dan waar naar toe. Onder meer weten ze zich nog goed te herinneren hoe ze op de fiets naar Coevorden gingen. Onderweg sloeg ook nog een paard op hol waardoor dit een diepe indruk op hen heeft gemaakt. Herfstvakanties werden ook wel doorgebracht in Duitsland.

In Indië was Drost vaak wachtcommandant, een functie die was weggelegd voor korporaals. Later werd hij nog sergeant voor hij terugkeerde naar Nederland. Zijn schooltijd bracht hij door in de Hervormde School aan de Stationslaan, de huidige Vrije Academie. Hij weet nog dat hij twee gulden per week kreeg toen hij begon met werken. Een broodje kostte in de tijd een dubbeltje (tien cent).

Fietsen en wandelen werd veel gedaan. Het fietsen zit er niet meer in, zoals ook de auto van de hand is gedaan. Lopen wordt moeilijker, maar hij maakt dagelijks nog wel een rondje en doet dan bijvoorbeeld onder meer de supermarkt Boni aan. Verder was hij een fervent liefhebber van voetbal. Hij voetbalde zelf nog bij De Volharding wat later de vv Nunspeet werd. Omdat het tenue van De Volharding te veel op nazi-kleuren leek werd overgeschakeld op het huidige blauw en geel.

Drost is gek op Chinees eten en om die reden zijn de kinderen met hem naar een Chinees Restaurant in Elburg gegaan om zijn honderdste verjaardag te vieren. Daarnaast is nog een feestje gevierd in Onder de Toren.

In zijn leven heeft Drost de nodige veranderingen meegemaakt. Zijn levensles is meegaan met alle ontwikkelingen, die bieden kansen. En ook geïnteresseerd blijven in alles wat speelt. Dat doet hij nog steeds. “Je moet van de ontwikkelingen op de hoogte blijven”, zo zegt hij. Naast zijn werk is hij onder meer actief geweest als diaken binnen de Hervormde Kerk in Nunspeet, was lid van een schoolbestuur en van verzorgingshuis De Bunterhoek. “Hij heeft een actief leven geleid”, zo geven zijn kinderen aan.