Nunspeet verslaat VRC en pakt vierde overwinning op rij

Nunspeet stopt door een late treffer van Joep Banse tegen het ook nog ongeslagen VRC voor de vierde keer op rij drie punten in de tas. In een aantrekkelijke wedstrijd tussen twee gelijkwaardige ploegen. Een gelijkspel zou wellicht de krachtsverhouding het best weergegeven hebben.

Dick van der Veen

De thuisclub beschikt over de betere conditie, zet de opponent in het laatste kwartier onder druk en kan op grond daarvan de winst voor zich opeisen. Nadat Jonathan van ’t Hof bij de eerste de beste aanval vanaf de vleugel de lat scheert en VRC van de schrik is bekomen ontwikkelt zich een pittige wedstrijd waarin de spelers elkaar niet sparen. VRC neemt het initiatief over en krijgt twee goede mogelijkheden, waarbij dit keer voor Nunspeet de lat uitkomst biedt. Scheidsrechter Broersma houdt lang de kaarten op zak, totdat het hem te gortig wordt. Twee keer elf strijdrossen die het daarna binnen de perken houden.

Adi Draganovic, aanvoerder van dit herboren Nunspeet, complimenteert zowel de eigen formatie als de tegenstander. “In de eerste helft was het zoeken naar de ruimtes. We vonden daarna wel de openingen.” Hij, de routinier die bij een aantal verenigingen sterkhouder was, heeft het plezier in voetbal hervonden wat hij bij Go Ahead Kampen was kwijtgeraakt. “Hier staat een team dat respect heet voor elkaar. De aanstormende jeugd neemt de tips van de meer ervaren spelers serieus. Dat klinkt als vanzelfsprekends als je fier bovenaan staat, maar dat is hier niet anders in een periode dat het wat minder gaat.”

Of hij als rijpe dertiger bezig is aan zijn laatste seizoen? De blik naar de verslaggever is er één van: wat maak je me nou. “Ik moet toegeven dat de passie op donderdag en zaterdag wat groter is dan op dinsdag. Ja, dan merk je dat je niet meer de jongste bent. Maar zolang ik er nog plezier in houdt en van meerwaarde kan zijn wil ik nog graag een tijde door met deze vereniging.”

Werner Pluim ziet voor zich een groep die negentig minuten vol gas geeft; in de organisatie blijft. “Dat is het resultaat van hard werken door spelers, trainers en de medische staf. Je merkt dat we stappen maken, ook op het mentale vlak. In het verleden lieten we verdedigend nog wel eens een steekje vallen als het niet lekker liep. Nu is er veerkracht en discipline. VRC is samen met Roda uit Leusden (aanstaande zaterdag de tegenstander - redactie) favoriet voor de titel. Als je één van die twee drie punten afsnoept is dat een hoopvol feit.” 

Met Patrick Visser(DSV’61) en Joep Banse (SVI) haalde Nunspeet twee hard werkende krachten binnen. Door de langdurige blessure van Emiel Goud mocht Visser het in de spits proberen. Hij acteerde in Doornspijk op een lager niveau, kom niet meer zo gemakkelijk langs zijn tegenstanders, maar doet z’n stinkende best en de trainer geeft hem een pluim. En Banse rent na zijn gelukzalige diagonale schot naar de bank in de armen van de staf. Veelzeggend voor de verhoudingen. “De winst is belangrijk. De manier waarop we voor elkaar door het vuur gaan is ook van grote waarde”, aldus de trainer.