Nunspeet verovert koppositie na winst op hekkensluiter ONA’53

Wanneer je zoals Nunspeet via een eclatante 4-1 overwinning op hekkensluiter ONA 53 de koppositie verovert, dan ligt euforie op de loer. Dat gevaar voor staf en spelers van de huidige selectie is niet aanwezig. Van beide kanten heerst de overtuiging dat het veldspel heel matig was, dubbele cijfers niet hadden misstaan en een doelpunt werd weggegeven met vijf spelers in de welterusten stand.

Pas de derde tegentreffer deze competitie en dus was er voor de ijzersterke defensie ook iets om te morren. De thuisclub zette van meet af aan druk. De kansen regen zich aaneen met captain Adi Draganovic als de grote aanjager. Seconden na het moment dat hij zich druk maakt over het feit dat hij zelf in kansrijke positie het zijnet raakt ligt de bal er via Jonathan van ’t Hof wel in. Goede individuele acties van Joep Banse draaien de verdediging van ONA dol, maar hijzelf en de hardwerkende spits Patrick Visser laten een trits aan mogelijkheden onbenut. Uiteindelijk werkt Van ’t Hof een puntgave voorzet naar binnen en zoekt de thuisclub met een rustgevende voorsprong de kleedkamer op.

Daar laat Werner Pluim de manschappen weten dat hij not amused is. “Het ontbrak aan intensiteit, we gingen mee in het spel van de opponent en ik raakte erdoor geïrriteerd. Weet je, het kan aan het eind van de rit zo maar zijn dat je op doelsaldo wordt afgerekend. We hadden veel meer goals moeten maken. ONA is slechts één keer echt binnen de zestien geweest. Deze ploeg, die in de loop van het seizoen dichter naar elkaar is gegroeid, moet de wil om het maximale uit een wedstrijd te halen omzetten in praktijk. We stonden bij vlagen niet goed en liepen uit de afspraken.”

Na rust bouwen Ruben Kapper en Draganovic, de laatste met een fluwelen lob, de voorsprong uit naar 4-0. Van ’t Hof, die steeds beter op gang komt, ergerde zich eraan hoe de wedstrijd vervolgens naar een einde loopt. “We schieten zonder overleg uit allerlei hoeken en standen, het laatste kwartier was niet om aan te zien, besef ik me heel goed. Het ontbrak aan de omschakeling. Gelukkig dat het bleef bij één tegengoal van Emiel Cortenbach, want ONA, dat een compliment verdient voor het stugge volhouden, had het zo maar ook nog spannend kunnen maken.” Hij heeft er overigens alle vertrouwen in dat het in het jubileumjaar goed gaat komen. “Er is genoeg kwaliteit aanwezig om dat te bewerkstelligen.”

Pluim wil ook weer niet zitten somberen. “Ik heb mooie goals gezien. Het langdurig wegvallen van spits Emiel Goud, het afhaken van Bram van de Worp tijdens de warming up, de voetblessure van Marnix Tissingh en de Azië-reis van Andrew Galea hakken erin. Maar het is hartverwarmend om te zien hoe anderen, zoals deze middag Max Jansen, opstaan. Het is hoopgevend dat we de leiding hebben overgenomen; fases van verslapping kunnen dat beeld snel bijstellen.” 

Opvallend is de gretigheid van Draganovic die zijn loopbaan bij hogere geklasseerde clubs veel meemaakte, maar bij dit Nunspeet voorop gaat in de strijd en zich ontwikkelde tot publiekslieveling.