Grumpie: Van de sokken

Ik weet niet hoe het u vergaat maar ik wordt regelmatig van de sokken gereden als ik in de Dorpsstraat loop. Vaak zijn het jongeren, die het lopen nog niet helemaal meester zijn, die me van de sokken rijden. Vermoedelijk hebben ze er geen idee van hoe de wereld geografisch in elkaar steekt, dat er meer wegen zijn. Weliswaar misschien een beetje om, met wat minder vertier, en minder winkels en waar je mag fietsen, maar ze zijn er wel. Mochten ze het al wel weten dan heeft het voor deze groep toch de voorkeur om door de Dorpsstraat te sjezen met alle gevolgen van dien.
Ik ben niet de enige die als een soort bowlingkegel wordt gebruikt. Aardige hulpvaardige mensen die ons bedienen op de terrassen worden ook (bijna) aangereden. Soms zelfs als ze de bladen vol hebben staan met consumpties. Dat kan toch niet. Het kan toch niet zo zijn dat waar een verbod is om te fietsen dit gewoon genegeerd kan worden. Opmerkingen over het gevaarlijke gedrag en het feit dat er in de Dorpsstraat niet gefietst mag worden, worden door de fietsers niet gewaardeerd. Een vernietigende blik, je volledig negeren of een wijsneuzig antwoord kun je van ze krijgen.
Waar is dan de handhaving, het toezicht dat de fietsende jongelui helpt bij het ontdekken van goed en fout, van andere wegen die naar hun bestemming leiden. Want de goedbedoelde opmerkingen van de voetgangers slaan niet aan. Of is het echt zo dat er geen politie meer is. Dat het geen fabeltje is. Dat we ze alleen nog kunnen kennen van tv-series en als we er een zien lopen of fietsen dat het dan gaat om een vossenjacht. Dan zal ik de volgende keer stevige stappers aan moeten trekken om niet van de sokken gereden te worden.

Grumpie