Vive la France

In Frankrijk heeft bijna ieder dorp nog een eigen burgemeester, meerdere pinautomaten en een goed ontwikkeld MKB. Ook zijn in veel kleinere plaatsen nog bankfilialen waar gesproken kan worden over een nieuwe hypotheek of bedrijfskrediet. Jaarlijks ga ik naar dit mooie land, het zomerse weer en de cultuur spreekt me aan maar ook de sociale cohesie en de klantgerichtheid voor de inwoners.

Nederland laat een totaal ander beeld zien. Gemeenten klonteren samen tot grotere gemeenten. Het dorpse karakter met de sociale saamhorigheid ging mede daardoor voor een belangrijk deel verloren. Bakkers, slagers en kleine supermarkten verdwenen in een snel tempo uit de straten. Wellicht valt het in Nunspeet nog wel mee. Maar toch, ook hier zijn binnen korte tijd bijna alle pinautomaten opgedoekt. Ook hier werden bankfilialen gesloten. Ook hier vieren informatielijnen hoogtij en is de digitalisering aan de orde van de dag. Dienstverlenende instanties gaan er blindelings vanuit dat de inwoners een meer digitaal aanbod op prijs stellen.

Als je een lening, verzekering of hypotheek wil afsluiten moet je een 088 nummer bellen. De wachttijd maakt je vaak ongelukkig. Als je uiteindelijk iemand aan de lijn krijgt, blijkt de betreffende persoon doorverbonden en thuis te werken. Soms hoor je op de achtergrond krijsende kinderen. Vaak kunnen ze je niet verder helpen en krijg je het verzoek om morgen terug te bellen, of het digitaal op te pakken. Dat naast de senioren ook de jongere senioren dit niet kunnen bijbenen ten spijt. Gemeentehuizen worden het huis van de burger genoemd maar de openingstijden passen niet als je fulltime werkt.

De inwoner van ons mooie land, is als klant gedegradeerd tot een wezen die zich van alles moet laten welgevallen. Niets klant is koning. Klant is een onbeduidende minkukel geworden.

De energie-intensieve MKB-bedrijven hebben het moeilijk. We laten hen toch niet gewoon failliet gaan? Leveren zij geen wezenlijke bijdrage aan onze klantgerichte samenleving? 

Zijn de maatschappelijke ontwikkelingen hier in Nederland een voorbode wat Frankrijk nog te wachten staat? Is Nederland een proeftuin? Moeten we gaan wennen aan de nieuwe werkelijkheid of zijn het experimenten die het uiteindelijk niet gaan halen? 

Wat mij betreft kijken we jaloers naar Frankrijk en mag het wat kosten om een stapje terug te doen.

Erik Schipper