Column Bert de Jong: Kerst en Pasen

Kerst en Pasen

Kerstmis is voorbij. De kersttijd ligt achter ons. Pas over een paar maanden is het Pasen. Vanaf de eerste Adventszondag, eind november, tot in januari stonden de menswording van God en het begin van de verkondiging van het Evangelie centraal. Het bezoek van de wijzen uit het oosten aan het kind Jezus en zijn  moeder Maria markeert in de kerk het einde van de kerstperiode, de zogeheten kerstkring.

De paaskring begint op Aswoensdag en eindigt met Pinksteren. De eerste zeven weken staan dan in de kerk het lijden en sterven van onze Heer Jezus Christus centraal. In de volgende zeven weken gaat het om zijn Opstanding en zijn Hemelvaart. Pinksteren is met de komst van de heilige Geest de voltooiing van de paaskring. Tussen Kerstmis en Pasen ligt een periode van drie tot vier maanden, afhankelijk van de paasdatum. Die tijd kan dus korter of langer zijn.

Het einde van de kersttijd is overal goed merkbaar: kerstversieringen zijn weggehaald, in de media zijn kerstgeluiden verstomd en kerstbeelden verdwenen. Voor ons gevoel zijn Kerstmis en Pasen scherper gescheiden naarmate Pasen later valt. Het einde van het feestrumoer van de kersttijd en dat tijdsverloop doen ons dikwijls vergeten dat Kerstmis en Pasen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Het Kind in de kribbe in een stal in Bethlehem is dezelfde als de man die drieëndertig jaar later in een wereld die Hem niet goed gezind was, werd gemarteld en gedood en uit de dood is opgestaan. We geloven dat Hij is opgevaren ten hemel: zit aan de rechterhand van de Vader. Kerst is als het ware het begin van de lijdensweg van Jezus Christus, Met Kerst begint Pasen! In de woorden van Paulus in de Filippenzenbrief: Hij die de gestalte van God had, maakte er geen aanspraak op aan God gelijk te zijn, maar deed afstand van zijn positie en nam de gestalte aan van een dienaar. Hij werd gelijk aan de mensen, en als mens verschenen heeft Hij zich vernederd en werd gehoorzaam tot in de dood - de dood aan het Kruis.

En eigenlijk horen we al met Kerstmis:

Er is een Kindeke geboren op aard,

‘t Kwam op de aarde en ‘t had er geen huis,

‘t Kwam op de aarde en ‘t droeg al zijn Kruis.

‘t Kwam op de aarde voor ons allegaar.

Het wonder van de menswording van God. Het mysterie van de dood en het wonder van het eeuwig leven voor ons allemaal.