101-jarige Bertha Koekoek wandelt iedere dag: ‘Je moet wel in beweging blijven’

De belangrijkste uitvinding sinds ze 101 jaar geleden werd geboren is voor Bertha Koekoek niet het vliegtuig of de auto, maar de naaimachine. Dat vertelde ze tijdens het bezoek dat burgemeester Céline Blom haar bracht in verband met het bereiken van de nieuwe mijlpaal in het leven van de jarige.

Wijnand Kooijmans

De naaimachine werd gehaald door haar vader die hiervoor naar Harderwijk fietste om daarna lopend terug te keren naar huis. Uit hobby heeft Bertha Koekoek veel trouwjurken gemaakt, maar ook de broek van een kleinzoon gerepareerd waarvan de achterkant stuk ging door het fietsen naar Elburg. “Op een gegeven moment kon ik het niet meer goed zien. Op het moment dat mijn kleinzoon weer kwam, moest ik dan ook nee zeggen op zijn vraag of ik de broek wilde maken. Ik zag hoe teleurgesteld hij weg ging en heb zijn vader gebeld om te zeggen ‘breng de broek toch maar.’ Het is de mooiste van mijn leven geworden.”

Breien doet ze nog op gevoel. En als het helemaal fout gaat, wordt dat wel weer hersteld. Haken zit er niet meer in. Als ze ‘s ochtends opstaat, maakt ze nog zelf het bed op en hangt ook de was op die door haar zoon wordt gedaan. Meedoen aan een spelletje in de Clockenslach waar ze verblijft zit er niet meer in. “Ik zet nog wel eens de televisie aan als daar een spelletje wordt gedaan dat ik kan horen.”

Een jaar geleden was burgemeester Blom voor het eerst op bezoek. “Dat vind ik leuk, maar het jaar is wel hard gegaan. Het is natuurlijk toch wel een bijzondere dag.” Die gaat nog gevierd worden in Heerde, samen met de kinderen, de kleinkinderen en de achterkleinkinderen.

Ze wandelt met de kinderen nog wel om het huis en maakt zelf haar rondjes door de gang van het zorgcentrum. “Je moet wel in beweging blijven, dus die wandeling maak ik een paar keer per dag.” Zelf eten koken is er niet meer bij, dat doet de familie. “Ik lust alles”, zegt ze, terugdenkend aan de tijd dat ze bij haar ouderlijk huis een moestuin hadden waar vrijwel alle soorten groenten in werden verbouwd. “Naar een groenteboer toegaan was er niet bij.”

Zelf heeft ze gewerkt in de huishouding bij een dame. “Toen ik kwam werd er gezegd dat mijn voorganger er vijftien jaar had gewerkt. Ik zei: ‘Ik weet niet of ik het zoveel jaar volhoud.’” Uiteindelijk bleef ze veertig jaar bij de mevrouw werken. “Ik werd als hun kind behandeld. Toen ik de veertig jaar erop had zitten, hing er een krant aan de deur met veertig kwartjes (vijfentwintig cent in die tijd). Een cadeau krijgen is toch altijd leuk”, zo geeft de jarige aan.

Een fiets kreeg ze van een oom. Maar in de oorlog werd deze al snel afgepakt door de Duitsers. De mevrouw waar ze werkte had een tandem. “Ze wilde naar de kerk in Apeldoorn. Toen ben ik maar met haar op de tandem gestapt en zijn we heen en weer gereden.”

Iedere avond komt een lid van de sjoelclub koffie voor haar zetten. “Ik ben de scheidsrechter van de club, al sjoel ik zelf niet meer. Er wilde iemand lid worden, maar die wilde geen koffie zetten voor de deelnemers. Ik heb toen gezegd ‘je mag lid worden, maar geen koffie drinken’.”