Echtpaar van den Hoorn kijkt terug op 65 jaar huwelijk: ‘Zo’n meisje laat je toch niet alleen de heide over fietsen’

Hendrik en Gerrie van den Hoorn mochten in hun woonplaats Elspeet hun 65-jarig huwelijksfeest vieren. Bij deze gelegenheid werden ze namens de gemeente Nunspeet gefeliciteerd door burgemeester Céline Blom.

Wijnand Kooijmans

Kijkend naar de trouwfoto van weleer zegt de bruidegom: “Ik ben in de tussentijd wel de helft van mijn haar kwijtgeraakt. Maar dat is niet zo erg, als je maar gezond blijft.” Beiden zijn geboren en getogen in Elspeet, waar ze inmiddels al 29 jaar aan de Staverdenseweg wonen, na eerder lange tijd aan de Zeisweg te hebben gewoond.

Gerrie van den Hoorn is geboren in De Posthoorn. Later woonden haar ouders een tijdje op camping De Meulebarg, voor ze zelf een huis bouwden. “Toen was ik zes en hadden we ineens alle ruimte.” 

Het echtpaar kende elkaar al van school en van de kerk, maar de vonk sloeg over tijdens een muziekuitvoering in het voormalige Amicitia in Elspeet. “Ik heb haar toen met de fiets thuisgebracht. Zo’n meisje laat je toch niet alleen de heide over fietsen.”

Hendrik van den Hoorn herinnert zich nog de tijd dat er maar drie auto’s waren in Elspeet. Om 21.00 uur was er altijd een auto van de Buma’s, een familie die vaak in de regering zaten. De vader van Hendrik had een smederij aan de Nunspeterweg. Hij mocht ’s avonds mee achter op de fiets bij zijn vader als die op weg was naar een klusje. Ook moest hij zorgen dat om 7.00 uur het vuur brandde.

Later nam hij de smederij over met zijn broer. Uiteindelijk besloten ze hiermee te stoppen en over te schakelen naar een installatiebedrijf. Maar de bruidegom bleef nog wel een tijdje paarden beslaan. Veel klanten hadden ze in Nunspeet door een samenwerking met aannemersbedrijf Bossenbroek. “Ik heb jarenlang 24 uur per dag, zeven dagen per week gewerkt”, zo geeft Hendrik aan.

Er werd wel vakantie gehouden, wel drie weken lang. “Toen we een keertje na twee weken thuis kwamen, zagen de mensen mij ’s zondags in de kerk. De volgende ochtend werd er al vroeg gebeld en gevraagd of ik een reparatie wilde uitvoeren. Ik zei ‘bel mijn broer maar.’ Maar ze zeiden ‘jij komt altijd en het duurt niet lang.’ Maar het duurde wel tot 11.30 uur. Thuis zei ik tegen mijn vrouw ‘pak alles maar in wat we nodig hebben’ en zijn we onmiddellijk weer op vakantie gegaan. We konden terecht in Epen en daar zijn we daarna ook nog jaren terug gekomen.”

De bruid werkte enige tijd bij een tandarts in Apeldoorn, daar bleef ze ook wekelijks enkele dagen slapen. “Anders ging het hele loon op aan de busreis.” Later verzorgde ze zowel haar moeder als schoonmoeder.

Uit hun huwelijk werden vijf kinderen geboren. Twee overleden op jonge leeftijd. De eerste al snel naar de geboorte. “Dan word je nooit meer onbevangen zwanger”, zo geeft Gerrie aan. Ze hebben inmiddels acht kleinkinderen en vier achterkleinkinderen. “We zijn jong getrouwd en dat maakt dat je nu van die kinderen kunt genieten door bijvoorbeeld een dagje met hen naar de dierentuin te gaan.”

Het feest is gevierd met een etentje. In Oosterwolde, omdat in Elspeet daar geen geschikt gebouw voor is. “Het Kulturhus is niks”, zo zegt Hendrik. ‘” Daar kun je niet op jezelf zitten met een groep.”