Column Jeroen Marcus (fractie ChristenUnie Nunspeet): Kat in de zak

De kogel is door de kerk. PVV, VVD, NSC en BBB willen  met ‘hoop, lef en trots’ de problemen van deze tijd aan gaan pakken. Ik hoop oprecht met ze mee dat dit gaat lukken. Want het is hard nodig dat meer inwoners zicht hebben op bestaanszekerheid, wat toch is beloofd door de formerende partijen.

Maar tegelijkertijd houd ik mijn hart vast als ik naar de plannen kijk. Die lijken flinterdun te zijn en op veel vlakken niet uitvoerbaar.

Een voorbeeld: voor de plannen op het gebied van stikstof willen ze ‘even naar Brussel gaan’ om een uitzondering te regelen (spoiler alert: dat is al geprobeerd en gaat niet lukken). En dat is jammer. Want onuitvoerbare plannen zorgen niet voor meer bestaanszekerheid voor onze boeren.

Een ander voorbeeld: de verhoging van het minimumloon wordt teruggedraaid (eh... hallo bestaanszekerheid?). En het eigen risico voor je zorgverzekering wordt gehalveerd, maar daarmee wordt óók je premie verhoogd. De zorg moet immers betaald blijven worden, of willen ze daar liever op bezuinigen?

Wat verder opvalt: Aftrekbare giften aan kerken en stichtingen worden aan banden gelegd en wordt de maximum snelheid weer 130 op de snelweg. Dat laatste is vooral ‘positief’ voor het aantal verkeersongelukken met potentieel dodelijke afloop.

En als de kers op de taart wordt de belasting voor grootaandeelhouders en bedrijven verlaagd. Zodat aandeelhouders, die zwemmen in het geld, met dat geld nóg meer kunnen verdienen. Doen ze toch iets aan bestaanszekerheid!  

Maar voor de gewone man, voor jou en mij, houd ik mijn hart vast en ben ik bang dat we op basis van deze plannen de kat in de bestaanszekerheidszak gaan vinden.

Gelukkig kunnen we op gemeenteniveau ook aan wat knoppen draaien op het gebied van bestaanszekerheid en zullen we er alles aan blijven doen om die term geen holle klank te laten zijn. Daarom gaan we actief armoede te lijf, zorgen we voor betaalbare woningen en verduurzamen we slecht geïsoleerde huizen extra snel. Zodat zij, die het echt nodig hebben, geholpen worden in hun bestaanszekerheid.