Column Wilke het Lam: Ontknoping

Het woekert en breidt zijn territorium ondergronds uit. Voor je het in de gaten hebt, domineert het je hele tuin, boren de wortels zich in de riolering, vreet het de fundamenten van je huis aan.

Jaarlijks maakt ik mijn stukje in het achterpad schoon. Het is een hardnekkige, voor mij onbekende plant die daar steevast terugkomt. En ik dring hem even steevast weer terug, al vijfentwintig jaar. Een beetje irritant, maar onschuldig. Dacht ik. Totdat er onlangs onrust ontstond in de buurt. Een toevallige voorbijganger had het onkruid geïdentificeerd: Japanse duizendknoop. Nu het een naam had gekregen kon ik er niet meer omheen. Na enig onderzoek werd het helder: dit kwaad moet uitgeroeid worden, met wortel en al. Ik ben de onschuld voorbij.

Ik ging te rade. Een methode is uitputten; consequent elke scheut die boven de grond uitkomt uittrekken, totdat de plant het opgeeft. Kwestie van lange adem. Een andere manier is onkruidbestrijder, een snellere manier. Maar daar komt wel gif aan te pas, dus een kwestie van kwaad met kwaad bestrijden. Nog een optie is een gespecialiseerd bedrijf inhuren; snel en adequaat, maar duur. Tenslotte kun je het ook met zwart plastic bedekken, zodat er geen licht en lucht bijkomt, waardoor het verstikt.

Ik stond de plant eens aandachtig te bekijken terwijl ik al die mogelijkheden overwoog. Dit had ik er niet achter gezocht; dat dit wat irritante en hardnekkige, maar schijnbaar onschuldige onkruid zo destructief kan zijn.

Maar, dacht ik, is het ook niet zo met kwaad in deze wereld en in ons eigen leven? We kunnen het heel lang bedekken door het niet te benoemen. Maar het heeft een naam: zonde. Als we het laten bestaan wordt het steeds groter en destructiever, totdat het je eigen leven of dat van anderen vernietigt. Zolang we er in eigen kracht tegen vechten, verliezen we de strijd voortdurend. Je raakt erdoor in de knoop. Toedekken verergert het kwaad. En kwaad met kwaad bestrijden betekent vermenigvuldiging.

Tegen dit onkruid dat ons hart en leven in de fundamenten aantast is maar één middel, of beter gezegd, Middelaar: Jezus.