Column Arnold Bergmans: Politiepaarden; voor de veiligheid of alleen voor de luxe op de Veluwe

Als paardenliefhebber schrijf ik dit met gemengde gevoelens, maar soms moet je zaken nuchter bekijken. Het beeld van de politie te paard in het Nederlandse straatbeeld heeft altijd indruk gemaakt, maar is dat in deze tijd nog steeds verantwoord? Er is een onmiskenbare charme aan politiepaarden die door de straten paraderen, maar kunnen we dit nog als vanzelfsprekend zien in een tijd waarin elke euro telt?

In grote steden zien we al een afname in het gebruik van de bereden politie. Bij drukke evenementen en in risicovolle situaties blijken de risico’s voor zowel de politieruiters als de paarden te groot. In plaats van rust, kunnen paarden in onrustige situaties juist extra spanning veroorzaken. Wat vroeger als onmisbaar werd gezien, lijkt nu minder vanzelfsprekend. Dit roept de vraag op: is de inzet van politie te paard buiten ceremoniële gelegenheden nog passend?

Op dagen zoals Prinsjesdag, waar tradities een belangrijke rol spelen, horen de getrainde paarden van een geselecteerd aantal vrijwilligers en een aantal paarden van de bereden politie er bij. Ze voegen iets koninklijks toe en versterken het cultureel erfgoed dat we koesteren. Maar in toeristische gebieden en vakantieoorden zoals de Veluwe, voelt het eerder als een dure nostalgie dan een noodzakelijke maatregel. Het is een fraai beeld, maar is het nog essentieel?

In een tijd waarin technologie steeds meer mogelijkheden biedt voor ‘crowd control’, kunnen we wellicht efficiëntere en veiliger alternatieven inzetten. Dit roept vragen op over kostenbewustzijn en dierenwelzijn, onderwerpen die aandacht verdienen in politiek Den Haag.

Misschien is het tijd om te accepteren dat de rol van de bereden politie veranderd is. Hun waarde als onderdeel van onze cultuur is onmiskenbaar, maar als veiligheidsinstrument lijkt hun rol voorbij. Is de inzet van politiepaarden nog een waardevolle investering, of enkel een luxe die we ons niet langer kunnen veroorloven? Laten we ons afvragen of ze nog passen binnen het moderne veiligheidsbeleid.